Βίκυ Χατζηβασιλείου: «Χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο, δεν ήξερα πώς να βοηθήσω το παιδί μου»

Συγκλονιστική κατάθερση ψυχής από την γνωστή παρουσιάστρια Βίκυ Χατζηβασιλείου μιλάει για την οικογένειά της, το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ο γιος της αλλά και για την απώλεια του πατέρα της.

Μια συγκλονιστική συνέντευξη παραχώρησε η γνωστή παριουσιάστρια Βίκυ Χατζηβασιλείου στο περιοδικό Hello! και τον Γιάννη Βίτσα. Η περιγραφή της για τον μεγάλο αγώνα που έδωσε μαζί με τον γιο της, προκειμένου να ξεπεραστεί το πρόβλημα υγείας του συγκλονίζει, ενώ παράλληλα μίλησε και για την απώλεια του πολυαγαπημένου της πατέρα…

«Ήταν η χειρότερη περίοδος στη ζωή μου. Στην κυριολεξία δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω, πώς να βοηθήσω το παιδί μου», λέει η παρουσιάστρια Βίκυ Χατζηβασιλείου, μιλάει για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ο γιός της, και συγκλονίζει.

Έδωσες μια πολύ σοβαρή μάχη με τον Χρήστο όταν ήταν 7 χρονών και παραλίγο να χάσει το μάτι του. Ήταν σοκαριστική για σένα εκείνη η περίοδος;

Δεν έχεις ιδέα πόσο σοκαριστική ήταν. Ήταν η χειρότερη περίοδος στη ζωή μου. Στην κυριολεξία δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω, πώς να βοηθήσω το παιδί μου. Τελικά, όμως, ο Θεός με φώτισε. Κάναμε τα σωστά πράγματα με τον Χρηστάκη μου και όλα πήγαν καλά.

Πώς αντέδρασες όταν σου είπαν οι γιατροί ότι μπορεί να έχανε το μάτι του;

Ήταν ό,τι πιο τραγικό είχα βιώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η υγεία και η ασφάλεια των παιδιών μου είναι τα πρώτιστα αγαθά. Συνέβη μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα αφότου είχα βγει δημοτική σύμβουλος Θεσσαλονίκης, πρώτη σε σταυρούς. Καθόλου τυχαίο, το μάτι που λένε.

Ήταν μια δαιδαλώδης, δυσανάγνωστη, ακανθώδης, περίοδος, αλλά και ένας μεγάλος αγώνας, τον οποίο δώσαμε μαζί με τον γιο μου. Ξέρεις τι είναι να είσαι 7 χρονών παιδάκι, να σου ανοίγει το μάτι ο γιατρός και να σου λέει «μην κουνηθείς, Χρήστο, γιατί θα κόψω με το μαχαίρι τα ράμματα μέσα στο μάτι σου»;

Το παιδί κρατούσε το μάτι του ανοιχτό για να βοηθήσει τον γιατρό, αλλά ουσιαστικά για να στηρίξει τον εαυτό του. Είναι πολύ γενναίος, τον θαυμάζω.

Σε βοήθησε να αξιολογήσεις διαφορετικά τα πράγματα εκείνη η περίοδος;

Καθετί που έρχεται στη ζωή μου προσπαθώ να το δω ως μάθημα. Εκείνη η περίοδος με δίδαξε ότι μέσα από προσπάθεια και πίστη μπορούν να γίνουν θαύματα. Πιστεύεις στον Θεό; Ναι, πιστεύω. Οι γιατροί μάς έλεγαν ότι το παιδί έπρεπε να κάνει κερατοπλαστική και ότι θα έβλεπε 2-3/10.

Του είπα «Χρήστο, σου υπόσχομαι ότι θα βλέπεις «Ήταν λάθος μου το ότι αναλάμβανα ρόλους που δεν μου αναλογούσαν. Δεν κάνουμε πάντα καλό αν λύνουμε τα προβλήματα των άλλων γιατί δεν θα μάθουν να τα αντιμετωπίζουν μόνοι τους» Και συνέβη. Κάθε απόγευμα κλείναμε το καλό μάτι του και διαβάζαμε με το πονεμένο. Κάναμε αυτή την άσκηση επί μήνες με πολλή προσπάθεια.

Το θαύμα ήρθε γιατί ο Χρήστος με πίστεψε. Ένα μικρό παιδί θεωρεί ότι η μαμά και ο μπαμπάς του τα ξέρουν όλα. Σκέφτηκε «για να το λέει η μαμά μου, έτσι θα είναι». Όταν πιστεύεις πολύ κάτι, το υλοποιείς. Παρόλο που οι καθηγητές ιατρικής έλεγαν ότι ο Χρήστος θα βλέπει 2-3/10, κατάφερε να δει 9/10 γιατί συνδέθηκε με τη δύναμη μέσα του…

Ο πατέρας σου έφυγε από τη ζωή πριν από μερικά χρόνια. Σου λείπει;

Πολύ! Του ανάβω το καντήλι κάθε μέρα, ενώ καμιά φορά ζητώ τη βοήθειά του. Ο πατέρας μου είχε μια καθαρή ματιά για τα πράγματα. Δεν έλεγε, αλλά ένιωθε πολλά. Με έμαθε να μη στεναχωριέμαι για τα υλικά αγαθά. Μου τόνιζε “Ό,τι μπορεί να διορθωθεί με χρήματα, μη σε ενδιαφέρει. Άλλα πράγματα είναι ουσιαστικά στη ζωή”. Με δίδαξε να αποστασιοποιούμαι από την ύλη και να φιλοσοφώ τις καταστάσεις

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.