Το φαβορί Ολυμπιακός, το χάντικαπ του ΠΑΟΚ, το σοβαρό πρόβλημα της ΑΕΚ!

Ο Ζάστρο κάνει μια μίνι αξιολόγηση Ολυμπιακού, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ μετά τις ευρωπαϊκές παρουσίες τους και αναλύει τη θέση από την οποία ξεκινούν στο νέο πρωτάθλημα, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους.

Αυτή είναι η σαφής εικόνα που διαφάνηκε σε ποδοσφαιρικό επίπεδο από την παρουσία των τριών διεκδικητών στις ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις. Ο πιο σοβαρός, ο πιο πειστικός, ο πιο σωστός τακτικά ήταν ο Ολυμπιακός. 

Ανταμείφθηκε με το ευρύ 4-0, εμφάνισε και ένα νέο πρόσωπο, το νεαρό Ραντζέλοβιτς που δείχνει να έχει και το ταλέντο και το θράσος για να σταθεί σε τόσο υψηλό επίπεδο. Γιατί οι φανέλες σε αυτό το επίπεδο γίνονται πολύ βαριές, ασήκωτες αν σκεφτούμε τις αντιδράσεις του Μπρούνο στο παιχνίδι με την Μπασάκσεχιρ στο Φατίχ Τερίμ.

Ο Ολυμπιακός διέλυσε την Κράσνονταρ όντας απλός, μεθοδικός, άψογα στημένος από τον Μάρτινς. Του πιστώνεται του Μάρτινς η εμφάνιση και η πρόκριση στους χρυσοφόρους ομίλους και έχω την πεποίθηση ότι ο κυριότερος λόγος που ο Ολυμπιακός βγάζει την πιο αισιόδοξη εικόνα είναι ακριβώς η παραμονή του ίδιου προπονητή στον πάγκο του. Ο Μάρτινς έχει την εικόνα του ανθρώπου που ζει μόνιμα στο άγχος, πολλές φορές εκπέμπει μια ακατανόητη ατολμία – ορατή π.χ. στο πρώτο ημίχρονο του παιχνιδιού με τους Τούρκους στο Φάληρο – αλλά δουλεύει σταθερά αυτό που έχει στο μυαλό του.

Έχει κενά ο Ολυμπιακός, έχει ελλείψεις στο ρόστερ, αλλά δείχνει να καλύπτει τις αδυναμίες και μάλιστα με σχετικά χαμηλό κόστος. Με την προσθήκη του Σεμέδο η ομάδα μετά από χρόνια φαίνεται να βρίσκει και ένα στιβαρό δίδυμο στα στόπερ, αφού η χημεία με τον Μεριά δείχνει να υφίσταται. Ο Γκιγέρμε στα χαφ είναι πολύ χρήσιμος ποδοσφαιριστής, παρά το γεγονός ότι είναι αθόρυβος και ο Μπουχαλάκης πραγματικά προσπαθεί και αποδίδει. Όπως αποδίδει και ο Τσιμίκας που έχει βελτιωθεί πάρα πολύ αμυντικά, αλλά και ο Ελ Αμπντελαουί που στο ξεκίνημα τουλάχιστον δείχνει πιο σοβαρός από όλη του την καριέρα στον Ολυμπιακό.

Οι σημαντικότερες προσθήκες ωστόσο στο παζλ του Μάρτινς είναι ο εκπληκτικός Βαλμπουενά ο οποίοςεκπλήσσει με τη διάθεση και την αυτοθυσία που επιδεικνύει στα 35 του. Και μάλιστα σε μια συγκυρία που πρέπει να καλυφθεί το κενό του Φορτούνη επάνω στον οποίο είχε χτιστεί σχεδόν όλο το πλάνο επιθετικής λειτουργίας του Ολυμπιακού. Ο μικρός ο Ραντζέλοβιτς παρά τις ακρότητες που ήδη γράφτηκαν περί νέου Τζόρτζεβιτς, είναι ένα δυνατό prospect που δείχνει ότι αν δουλέψει και εάν δουλευτεί σωστά, θα φτάσει ψηλά.

Ο κομβικότερος ωστόσο ποδοσφαιριστής όσον αφορά την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού, εξακολουθεί να είναι ο Ποντένσε. Όχι επειδή σκόραρε το πανέμορφο γκολ, αλλά για τη διαρκή κίνηση, τη δημιουργία πλεονεκτήματος με παίκτη παραπάνω όταν έχει χώρους να τριπλάρει και την εξαιρετική συνεργασία του με έναν πιο πολύ balldefending striker όπως ο Γκερέρο.

Με τη σχεδόν βέβαιη πρόκριση στους ομίλους του champions league οι κινήσεις οφείλουν να κινηθούν υποχρεωτικά προς το ανώτερο επίπεδο. Χρειάζεται οπωσδήποτε να ξεκαθαρίσει το τοπίο των πωλήσεων με Κούτρη, Σισέ και πιθανόν Καμαρά σε πρώτο πλάνο, και κατόπιν να γίνουν στοχευμένες κινήσεις στην απόκτηση δημιουργικού χαφ και ακραίων μπακ. Πρέπει να διαθέτει περισσότερες ποιοτικές λύσεις η ομάδα, γιατί στους ομίλους το πράγμα θα είναι πολύ διαφορετικό και το επίπεδο ακόμα υψηλότερο. Αρκεί βέβαια να θυμηθεί κανείς και να συγκρίνει το συνονθύλευμα του Χάσι για να αντιληφθεί τη μεγάλη διαφορά στην εικόνα του Ολυμπιακού που παρουσιάζει ο Μάρτινς.

Το τι θα κάνει βέβαια σε μια long term διοργάνωση όπως είναι το πρωτάθλημα, είναι διαφορετική συζήτηση. Αυτή τη στιγμή πάντως και με τα δεδομένα στη διάθεσή μας, ο Ολυμπιακός ξεκινά από τη θέση του φαβορί και εξ αιτίας της δικής του εικόνας, κυρίως όμως λόγω της εικόνας των άμεσων ανταγωνιστών του και δη του απερχόμενου νταμπλούχου ΠΑΟΚ και της «καινούριας» ΑΕΚ.

Πιο συγκεκριμένα, ο ΠΑΟΚ παρά την πρόσφατη εικόνα στην Ολλανδία, προβλημάτισε πολύ στη Σλοβακία. Όσοι βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο το περίμεναν, αλλά είναι σαφές ότι η ομάδα ακόμα ψάχνεται. Είναι απόλυτα φυσιολογικό μια ομάδα που μαθαίνει ότι αλλάζει προπονητή μια μέρα πριν φύγει για προετοιμασία να ψάχνεται. Το είχα γράψει από τη στιγμή που έγινε γνωστή η απόφαση του Λουτσέσκου, ότι έκανε έγκλημα εναντίον του ίδιου του δημιουργήματός του.

Αν συνυπολογίσει κανείς τον τρόπο που ήρθε ο αποκλεισμός από τον Άγιαξ και κυρίως τις τεράστιες απώλειες από τους τραυματισμούς του εμβληματικού Βιεϊρίνια, του περσινού κορυφαίου χαφ του πρωταθλήματος Μαουρίσιο και του ποιοτικότατου Βέρνμπλουμ, ο ΠΑΟΚ σε σχέση με την περσινή ομάδα ξεκίνησε με τεράστιο χάντικαπ. Ο οργανισμός αποφάσισε να στηρίξει τα τρία μεγάλα συμβόλαια – απόλυτα λογικό και αυτό – και να μην προχωρήσει σε πρώτες λύσεις στις μεταγραφές, επιλέγοντας κάποιες λύσεις προοπτικής. Οι λύσεις προοπτικής όμως δεν εγγυώνται άμεσα αποτελέσματα και οι πιθανότητες εισόδου στους ομίλους κρίνονται πάντοτε Αύγουστο μήνα.

Ο Εσίτι είναι εντελώς διαφορετικός ποδοσφαιριστής από τον Μαουρίσιο, αν πλησιάζει σε κάποιον το στυλ παιχνιδιού του, είναι σε εκείνο του Πόντους Βέρνμπλουμ, τον οποίο όμως δεν προλάβαμε να δούμε στα ελληνικά γήπεδα. Πρόλαβε να κάνει εκείνη την επιβλητική εμφάνιση με τον Παναθηναϊκό στην Τούμπα και τραυματίστηκε. Ο Ντούγκλας Αουγκούστο απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί έτοιμος για απαιτήσεις ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, οι Μίσιτς και Ίνγκασον δεν έπεισαν ούτε τον Φερέιρα για μια φανέλα βασικού και η ομάδα έμεινε επί της ουσίας χωρίς χαφ.

Μοιραία λοιπόν μετά την κατάθεση ψυχής με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ από τις παλιοσειρές (και κυρίως τον Ντιέγκο Μπίσεσβαρ) ήρθε αυτό που στον αθλητισμό ονομάζεται «άδειασμα». Ο Φερέιρα είναι προφανές ότι δεν έχει προλάβει ο άνθρωπος να διαχωρίσει και να αξιολογήσει στο 100% τους χαρακτήρες μέσα στην ομάδα, οποιοσδήποτε δεν θα μπορούσε. Ακολούθησε μια πεπατημένη, βάπτισε κεντρικό χαφ τον Ελ Καντουρί και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.

Τον έχει τον χρόνο, αλλά στις ομάδες απαιτήσεων ο χρόνος είναι πάντοτε συνυφασμένος με το αποτέλεσμα. Ο ΠΑΟΚ στη Μπρατισλάβα ήταν άχρωμος, άοσμος, στο δεύτερο ημίχρονο ήταν κακός. Δεν υπήρχε καθαρό μυαλό στις επιλογές, οι αντιδράσεις και στην άμυνα και στην επίθεση ήταν παιδαριώδεις. Είναι ανεπίτρεπτο για ομάδα τέτοιου επιπέδου να προσφέρει ουσιαστικά ένα τέτοιο γκολ στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού. Λάθος η αντίδραση του Βαρέλα – που θυμίζω έχει και τη λάθος αντίδραση και στο γκολ του Χούντελαρ στην Τούμπα – λάθος και η επέμβαση του Πασχαλάκη που δεν «δαγκώνει» τη μπάλα.

Είναι ο ίδιος Πασχαλάκης που στο Γιόχαν Κρόιφ έκανε εξαιρετική εμφάνιση, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο τρόπος που αγωνίζεται είναι υπέρ το δέον «ενεργητικός». Αναβλύζει ενέργεια το παιδί και αδρεναλίνη, πλην όμως με τις αντιδράσεις του δεν μεταδίδει ηρεμία. Ένας πραγματικά πολύ μεγάλος τερματοφύλακας πάνω απ’ όλα διευθύνει και ηρεμεί την άμυνά του, δεν αρκείται στις εντυπωσιακές εκτινάξεις ή τις θαρραλέες εξόδους. Αυτό όμως είναι το έλασσον.

Η εικόνα του Βαρέλα δεν είναι καλή, παρά το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έκανε την υπέρβαση οικονομικά για να τον διατηρήσει στο ρόστερ. Το ίδιο μπορεί να ισχυριστεί κάποιος προσεκτικός παρατηρητής και για τις εμφανίσεις του Πέλκα, αλλά και του Λέο Ζαμπά. Ο ΠΑΟΚ έχει αλλάξει επίπεδο, κατανοητό ότι όλοι οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να είναι σε άριστη κατάσταση καθ΄ όλη τη διάρκεια της σεζόν, αλλά στα παιχνίδια που κρίνουν εν ολίγοις το 50% και πλέον των εσόδων της σεζόν, οι ποδοσφαιριστές απαιτείται να επιδεικνύουν τουλάχιστον την απαιτούμενη συγκέντρωση.

Ο ΠΑΟΚ είχε την ατυχία να δει τρία βασικότατα στελέχη στα πιτς με την έναρξη της σεζόν, είχε να διαχειριστεί την κλασσική πλέον καθυστέρηση στη χάραξη αγωνιστικής στρατηγικής με τον «νεκρό» Ιούνιο και σαν κερασάκι ήρθε ο κεραυνός εν αιθρία με την αποχώρηση του Λουτσέσκου. Ο οργανισμός έβγαλε αντανακλαστικά, έκλεισε τον Φερέιρα και ένα επιτελείο, πλην όμως στην ομάδα υπάρχει και θα υπάρχει πίεση. Και αλίμονο αν σε αυτό το επίπεδο δεν υπάρχει πίεση.

Η πρόκριση εναντίον των Σλοβάκων είναι επιτακτική, ούτε που θέλω να σκέπτομαι τι θα συμβεί εάν μετά την απώλεια και των σεβαστών εσόδων από το τηλεοπτικό συμβόλαιο προκύψει και απώλεια των εσόδων από τη συμμετοχή στους ομίλους τουeuropa league. Υπομονή σε μια ομάδα που κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα μπορεί να υπάρξει, ειδικά όταν περιμένεις ποδοσφαιριστές της αξίας του Βιεϊρίνια, του Μαουρίσιο και του Βέρνμπλουμ. Η υπομονή όμως όταν έρχεται στραπάτσο από μια ομάδα επιπέδου Σλόβαν, εξαντλείται.

Έχει πολύ ενδιαφέρον η σεζόν του ΠΑΟΚ, ακόμα δεν έχουμε αποκρυπτογραφήσει τη φιλοσοφία του Φερέιρα, δεν ξέρουμε και τις κινήσεις που πιθανώς επιφυλάσσει ο Σαββίδης και για το κλείσιμο των μεταγραφών, έχω την αίσθηση όμως ότι πολύ δύσκολα θα ζήσουμε «τρελό» τέλος Αυγούστου όπως εκείνο το απίθανο απόγευμα που ανακοινώθηκαν ο Μαουρίσιο, ο Βιεϊρίνια και ο Ζαμπράνο. Ο ΠΑΟΚ αν προκριθεί με τη Σλόβαν θα είναι καλά και θα διαθέτει και τον χρόνο να διαχειριστεί και να επιλύσει τα υπόλοιπα προβλήματά του. Εάν όμως στραβώσει το ματς με τους Σλοβάκους, προκύπτει σοβαρότατο θέμα και για το αγωνιστικό υπόλοιπο της σεζόν.

Κλείνω το σημείωμα με την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ στην οποία ίσχυε πολλαπλάσιο το ζήτημα της υπομονής μετά την επιλογή προπονητή που έγινε, αλλά η υπομονή δείχνει να έχει εξαντληθεί πριν καν βγει ο Αύγουστος. Αυτό που δεν έγινε πιθανόν αντιληπτό απ’ όλους, είναι ότι η ΑΕΚ δεν άλλαξε απλώς προπονητή. Η ΑΕΚ αποφάσισε να αλλάξει φιλοσοφία παιχνιδιού διότι αξιολόγησε ότι ο προηγούμενος προπονητής δεν μπορούσε να πάρει το 100% των ποδοσφαιριστών που είχε στη διάθεσή του. Ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτή την προσέγγιση, η ΑΕΚ επέλεξε να το κάνει αυτό με τον Καρντόσο.

Ο Καρντόσο πρώτος προπονητής δουλεύει από το 2017. Ο Πορτογάλος ήρθε στην Ελλάδα έχοντας ουσιαστικά προίκα την καλή του πορεία στον πάγκο της Ρίο Άβε το 2017/18. Είχε αναλάβει στη θέση του Κάστρο, είχε μια πολύ καλή και ελπιδοφόρα πορείακαι οδήγησε μια ομάδα χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές στην πέμπτη θέση και στα προκριματικά του Europa League. Εκείνο το overachieve στη Ρίο Άβε είναι ουσιαστικά και η κορυφαία του στιγμή ως πρώτος προπονητής.

Εξαργύρωσε εκείνη την πορεία στη Ρίο Άβε με μια δουλειά στη Γαλλία και τη Ναντ, όπου άντεξε μόνο 8 ματς κάνοντας μόνο μια νίκη και μοιραία απολύθηκε. Ανέλαβε τη Θέλτα μέσα Νοεμβρίου και είχε ρεκόρ 3 νίκες – 2 ισοπαλίες – 9 ήττες. Απολύθηκε 3 Μαρτίου με τη Θέλτα κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού και μετά ανέλαβε ο Εσκριμπά που με ρεκόρ 4-4-4 έσωσε την κατηγορία.

Ο άνθρωπος έχει και πολύ καλές σπουδές και καλές συστάσεις από τη δουλειά του στα τεχνικά κλιμάκια και ομάδων της Πορτογαλίας και της Σαχτάρ. Έχει δουλέψει ως συνεργάτης του Πασιένσα, ήταν assistant και του σημερινού προπονητή της Ρόμα, του Φονσέκα στην Ουκρανία με τη Σαχτάρ. Έχει συγκεκριμένες ιδέες για το ποδόσφαιρο που θέλει να παίζουν οι ομάδες του, αυτό διδάσκει και αυτό πιστεύει, σχεδόν δογματικά.

Πριν καν το πρώτο ανησυχητικό δείγμα με την Κραϊόβα στην Αθήνα, είχα επισημάνει ότι η ΑΕΚ είναι μια καινούρια ομάδα, θέλει υπομονή, πίστωση χρόνου και να μείνει μακριά από υπερβολές και βιαστικές κρίσεις. Χρόνο ήθελε και ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές που έπρεπε να προσαρμοστούν στα νέα αγωνιστικά δεδομένα. Είχα κάνει λόγο για ηρεμία και μόνο κέρδος απ’ αυτήν, κέρδος που φέρνουν οι νίκες, έστω και χωρίς πειστικές εμφανίσεις αφού είναι πολύ νωρίς.

Η ηρεμία παρέχει σε μια ομάδα και σε ένανοργανισμό τη δυνατότητα να διακρίνουν και να διορθώσουν τις ανορθογραφίες, στον προπονητή να αξιολογήσει καλύτερα τις δυνατότητες του ρόστερ και να επιλέξει και από διαφορετικά τακτικά μοντέλα και όχι μονοθεματικά και τέλος η ηρεμία είναι αναγκαία και στους ποδοσφαιριστές προκειμένου να χτίσουν πεδία συνεννόησης και κώδικες επικοινωνίας μεταξύ τους.

Δεν είναι εύκολο πράγμα η αλλαγή φιλοσοφίας στον αγωνιστικό χαρακτήρα μιας ομάδας, ούτε είναι βέβαιο πως η επιλογή προπονητή είναι πάντοτε η σωστή. Το ίδιο συμβαίνει και με τις επιλογές στις μεταγραφές, στις οποίες είναι αδύνατον να έχει οποιαδήποτε ομάδα 100% ευστοχία. Γενικά οι αλλαγές στη φιλοσοφία βγάζουν οποιαδήποτε ομάδα από το comfort zone της και δημιουργούν άμεσες ανάγκες προσαρμογής σε νέα δεδομένα.

Η ΑΕΚ έχει βγάλει πολύ άκομψα κάποιες αγωνιστικές ανορθογραφίες κυρίως στην αμυντική λειτουργία της. Η εικόνα με τους Ρουμάνους ήταν αποκαρδιωτική και ήρθε και η δεύτερη εικόνα με την Τραμπζονσπόρ και το πράγμα καταλήγει να είναι σχεδόν μη εξηγήσιμο. Σαφώς και έχει γίνει υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων κάποιων ποδοσφαιριστών – επί παραδείγματι εξακολουθώ να πιστεύω ότι η ανανέωση στον Σιμόες που έχει προσφέρει τόσα πολλά ήταν λάθος – και υπάρχει και η πολύ σημαντική παράμετρος των ποδοσφαιριστών που κλήθηκαν να αντικαταστήσουν εκείνους που αποχώρησαν.

Εκτιμώ ότι είναι εξαιρετικά απίθανο να προσφέρει ο Νέλσον Ολιβέιρα τα περσινά γκολ του Έκι Πόνσε και αυτός είναι σίγουρα ένας γρίφος που πρέπει να λύσει η ΑΕΚ και μάλιστα πολύ σύντομα. Όπως εξίσου δύσκολο είναι να λειτουργήσει οποιοδήποτε δίδυμο χαφ με παρτενέρ είτε το Σιμόες είτε το Σιμάο. Ο ιδανικός χαφ για το ποδόσφαιρο που πρεσβεύει ο Καρντόσο και θέλει να υπηρετήσει η ΑΕΚ θα ήταν ένας συνδυασμός των δυο, όχι και οι δυο.

Για την ταυτόχρονη παρουσία Ζεράλδες-Μάνταλου-Λιβάγια και Ολιβέιρα στην ενδεκάδα έχει γίνει επισήμανση από το πρώτο κιόλας σημείωμα, το ίδιο και για τον χρήσιμο ως πέμπτο στόπερ, αλλά αδικούμενο ως βασικό, Στράτο Σβάρνα. Και στόπερ χρειάζεται η ΑΕΚ και διαφορετικού τύπου ποδοσφαιριστές σε κάποιες θέσεις, ειδικά αν έχει σκοπό να το πάει μέχρι τέλους με την αλλαγή αγωνιστικής φιλοσοφίας.

Σε κάθε περίπτωση, ο διαφαινόμενος αποκλεισμός από τους ομίλους δημιουργεί πολύ σοβαρά και άκαιρα ζητήματα Αύγουστο μήνα για μια ΑΕΚ που απόλυτα φυσιολογικά ψάχνεται και θέλει χρόνο. Χρόνος που πλέον δεν υπάρχει, διότι ο κόσμος είναι τόσο παγωμένος όσο το άδειο ΟΑΚΑ στα δυο κεκλεισμένων με την Κραϊόβα και την Τράμπζονσπορ.

Όπως έχουν τα μέχρι στιγμής δεδομένα και βάσει της εικόνας στα επίσημα παιχνίδια της, η ΑΕΚ ξεκινά πίσω και από τον Ολυμπιακό και από τον ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα, με προβλήματα και αγωνιστικής και ψυχολογικής φύσεως και ένα αναίτιο άγχος που δεν δικαιολογείται επ’ ουδενί. Εφόσον επελέγη το μοντέλο Καρντόσο και εφόσον ο άνθρωπος δουλεύει και είναι ικανοποιημένοι από τη δουλειά του, οφείλουν να τον στηρίξουν. Ειδάλλως δεν είναι κακό να γίνει άμεση παραδοχή του λάθους και να μην διαιωνίζεται μια κατάσταση άβολη για όλους.

Το έκανε και ο ΠΑΟΚ με τον Στανόγεβιτς, το έκανε και η ίδια η ΑΕΚ με λίγη περισσότερη υπομονή στον Ζοσέ Μοράις. Οι προπονητές δεν ζουν μόνο με τις ιδέες και τη δουλειά τους, κρίνονται διαρκώς και από τα αποτελέσματα όταν οι απαιτήσεις είναι υψηλές και εργάζονται σε ομάδες πρωταθλητισμού. Ακόμα και ο Μάρτινς που σήμερα εκθειάζεται, αν είχαν αντέξει δυο λεπτά τα πιτσιρίκια του Παναθηναϊκού πέρσι στο Καραϊσκάκης και δεν είχε έρθει η μεγάλη πρόκριση με τη Μίλαν, το πιθανότερο είναι ότι θα είχε απολυθεί από τον Ολυμπιακό. Αυτή όμως είναι η μοίρα των προπονητών και αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ο Μάρτινς που βρέθηκε ένα βήμα πριν την απόλυση, σήμερα αποθεώνεται. Όλα στη ζωή είναι θέμα επιλογών, χρονισμού και αξιολόγησης προτεραιοτήτων.

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.