Φ.Φιλοσόφου: «H Πολυδούρη μου δίδαξε τον τρόπο, πως να γίνω ακόμα πιο δυνατή»

Φ.Φιλοσόφου: «H Πολυδούρη μου δίδαξε τον τρόπο, πως να γίνω ακόμα πιο δυνατή»

Συνέντευξη στην Κατερίνα Φραγκουλάκη

Τη συναντώ σε ένα πανέμορφο καφέ. Κάτω από τους ήχους της βροχής και της κλασσικής μουσικής, η Φωτεινή Φιλοσόφου μου μιλάει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στη θεατρική παράσταση «Μαρία Πολυδούρη», που σημείωσε σημαντική επιτυχία στην Αθήνα τη φετινή θεατρική σεζόν, κερδίζοντας εξαιρετικές κριτικές και το θερμό χειροκρότημα του κόσμου.

-Και τώρα «ταξιδεύει» σε πολλές πόλεις-.
Με πρωταγωνιστή το χαμόγελό της, η υπερταλαντούχα Ελληνίδα ηθοποιός μου εξηγεί τους λόγους που επέλεξε να ενσαρκώσει επί σκηνής την ισχυρή αυτή προσωπικότητα, για τη συνεργασία με το σύζυγό της, σκηνοθέτη της παράστασης, Γιάννη Νικολαϊδη, για το συμπρωταγωνιστή της Νίκο Γιάννακα αλλά και για τη μητρότητα. Το σημαντικό αυτό κομμάτι στη ζωή μιας γυναίκας.
Σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη, η Φωτεινή Φιλοσόφου μου απέδειξε πως δεν είναι μόνο μια σπουδαία ηθοποιός που δικαίως το ταλέντο της κερδίζει τις θερμές κριτικές όλων μας αλλά και ένας υπέροχος άνθρωπος που αν τη συναντήσεις έστω και μια φορά, σπάνια ξεχνάς το αντάμωμα αυτό.
Κάτω από τις στάλες της βροχής, το δημοσιογραφικό μου μαγνητοφωνάκι παίρνει τη θέση που του αρμόζει.

 

Η «Μαρία Πολυδούρη» μας «μάγεψε» στην Αθήνα επί σκηνής- Πείτε μας δυο λόγια για την επιλογή του προσώπου και του ρόλου. Τι στάθηκε η αφορμή;

H Μαρία Πολυδούρη ήταν η αγαπημένη μου ποιήτρια από τα νεανικά μου χρόνια. Κάποια στιγμή συναντήθηκα με τη Βιβή-Κοψιδά Βρεττού,  συγγραφέα του έργου και διδάκτωρ Φιλολογίας.

Κατά τη διάρκεια μιας κουβέντας μας εκφράσαμε και οι δυο το θαυμασμό μας τόσο για την ποιήτρια μας Μαρία Πολυδούρη όσο και για τον ποιητή μας Κώστα Καρυωτάκη. Πάνω στη συζήτηση, σκεφτήκαμε, αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε θεατρικά τη Μαρία Πολυδούρη.

Μου έφερε λοιπόν ένα καταπληκτικό κείμενο και από εκείνη τη στιγμή και έπειτα το «τιμόνι» ανέλαβε ο σκηνοθέτης της παράστασής μας, ο κύριος Γιάννης Νικολαϊδης. Η θεατρική αυτή περιπέτεια ξεκινάει.

Παίρνει σάρκα και οστά και δε σας κρύβω πως η χαρά και η συγκίνησή μου από την πρώτη στιγμή των προβών ήταν μεγάλη.

Με ενδιέφερε να στρέψω το ενδιαφέρον μου περισσότερο στην προσωπικότητα της Μαρίας Πολυδούρη, διότι δεν ξέρουμε πολλά για εκείνη,- παρά μόνο πως υπήρξε η αγαπημένη του σπουδαίου ποιητή Κώστα Καρυωτάκη και πως πέθανε φτωχή στο νοσοκομείο «Σωτηρία»  -αν και υπήρξε μια σπουδαία γυναίκα. Δε γνωρίζουμε όμως τη συγκλονιστική προσωπικότητά της, το πάθος της για τη ζωή- αν και η ζωή της ήταν σύντομη-. Το πάθος της για τον έρωτα

Χαρακτηριστικά μάλιστα αναφέρει η ίδια:  « Δε με ενδιαφέρει αν με αγαπούν οι άλλοι. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να καταφέρω εγώ να αγαπήσω. Γιατί αυτή είναι η κινητήρια δύναμη για να ζήσω».

Η ιστορία της ξεκινάει από ένα μικρό χωριό έξω από την Καλαμάτα. Στην Αθήνα φθάνει σε μια δύσκολη περίοδο, στο Μεσοπόλεμο. Σπούδασε. Ασχολήθηκε με τα Γράμματα, την ποίηση, με τους αγώνες των γυναικών. Λάτρευε τη μητέρα της. Τη θαύμαζε. Μάλιστα από εκείνη κληρονόμησε την αγάπη για τους κοινωνικούς αγώνες, την ανεξαρτησία της γυναίκας.

Έγραψε και αγωνίστηκε για τις γυναίκες. Αγάπησε. Απογοητεύτηκε. Αγάπησε πραγματικά τον Κώστα Καρυωτάκη. Αγάπησε την ασθένεια της, ακόμα και το θάνατό της.

Νομίζω πως μια τέτοια προσωπικότητα και στις εποχές που ζούμε πρέπει να γίνεται γνωστή στον κόσμο γιατί μας λείπουν τα πρότυπα και οφείλουμε ως καλλιτέχνες να μη μας ενδιαφέρει μόνο η δική μας καλοπέραση.

Να θυμόμαστε το λειτούργημα που εκτελούμε, διδάσκοντας συγχρόνως τον κόσμο και παρουσιάζοντας επί σκηνής προσωπικότητες όπως της ποιήτριάς μας.

Εγώ εδώ και πολλά χρόνια ασχολούμαι με το κλασσικό ρεπερτόριο και με προσωπικότητες- πρότυπα της λογοτεχνίας και του πολιτισμού μας γενικότερα.

Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Γιάννης Νικολαϊδης. Σκηνικά-Κοστούμια: Όλγα Σχοινά. Μουσική επιμέλεια: Στέφανος Νικολαΐδης. Φωτογραφίες: Αθηνά Λεκκάκου. Κώστας Καρυωτάκης ο Νίκος Γιάννακας. Αφηγητής ο Γιάννης Νικολαΐδης

Παρακολουθώντας κανείς την παράσταση, αντιλαμβάνεται πως η ποιήτρια μας ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες γυναίκες της εποχής της. Ξεχωρίζει για το πνεύμα της, τις ιδέες της αλλά και τη δυναμική της προσωπικότητα.

Αλήθεια κα. Φιλοσόφου εσείς εντοπίσατε κοινά στοιχεία προσωπικότητας με την ηρωίδα την οποία και ενσαρκώνετε;

Πάντα συμβαίνει κάτι μαγικό. Όταν ξεκινάς να μελετάς μια προσωπικότητα όπως της ποιήτριάς μας νιώθεις πως δεν έχεις τίποτα κοινό, στην πορεία όμως και όσο περνάει ο χρόνος και ιδιαίτερα όταν φθάνει η στιγμή να πάρει σάρκα και οστά η προσωπικότητα αυτή πάνω στη σκηνή νιώθεις πως της μοιάζεις πάρα πολύ. Εγώ πιστεύω πως έχω κοινά στοιχεία με το πρόσωπο αυτό . Οι αγώνες μας βρίσκουν κοινή πορεία.

Όπως και εκείνη, έτσι κι εγώ από νεαρή ηλικία αγωνίζομαι για τη ζωή μου.

 

 Ποιο στοιχείο της προσωπικότητας της Πολυδούρη σας «άγγιξε» περισσότερο;

Με άγγιξε ο τρόπος με τον οποίο σε νεαρή ηλικία αντιμετώπισε την ασθένειά της. Την αντιμετώπισε με γενναιότητα και δυναμισμό, παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας. Ήταν ένα κοριτσάκι 27χρονών που ήξερε πως θα πεθάνει και όμως ζούσε σα να μη της είχε συμβεί τίποτα απολύτως.

Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας ο σύζυγός σας Γιάννης Νικολαϊδης . Πως είναι να συνεργάζεται κανείς επαγγελματικά με το άλλο του μισό

Αυτή η συνεργασία έχει και τα θετικά της αλλά έχει και τα αρνητικά της. Μαζί μου είναι πιο αυστηρός σε σχέση με τον υπόλοιπο θίασο. Όταν συμβαίνει κάτι στραβό με κάποιον άλλον ηθοποιό, συνήθως εγώ θα φταίω. Δε μου χαρίζεται σε τίποτα. Τον πρώτο καιρό θύμωνα, ένιωθα παρεξηγημένη. Στην πορεία κατάλαβα το καλό που μου πρόσφερε.

 Έμαθα πάρα πολλά πράγματα κοντά του, ιδιαίτερα στο χώρο του αρχαίου δράματος. Έχω ασκηθεί τόσο πολύ στο Αρχαίο δράμα και το χρωστάω αποκλειστικά και μόνο στο Γιάννη Νικολαϊδη. Ομολογώ πως η αυστηρότητά του μου βγήκε σε καλό.

Δε μεροληπτεί απέναντί μου, είναι, επαναλαμβάνω, πάρα πολύ αυστηρός.

Πως είναι να ζουν 2 καλλιτέχνες μαζί;

Όμορφα. Γιατί έχεις κοινά ενδιαφέροντα, κοινές σκέψεις. Ο ένας ουσιαστικά συμπληρώνει τον άλλον.

Στο ρόλο του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη, ο ηθοποιός Νίκος Γιάννακας. Μιλήστε μου γι’ αυτή τη συνεργασία

Με το Νίκο το Γιάννακα γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια. Πάντα τον εκτιμούσα. Είχαμε πολλά χρόνια να βρεθούμε και είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε θεατρικά. Όταν του κάναμε την πρόταση να ενσαρκώσει τον Καρυωτάκη επί σκηνής δέχτηκε με μεγάλη χαρά.

Είναι εξαιρετικός συνάδελφος, λατρεύει τη δουλειά του. Έχει όλες τις καλές ανασφάλειες του καλλιτέχνη. Είναι γλυκός. Πιστεύω πως υποστήριξε υπερβολικά το ρόλο του. Πέτυχε πολλά. Είναι ένας άνθρωπος με ήθος και κύρος πάνω στη σκηνή.

Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους συνεργάτες σας;

Η επιλογή των συνεργατών δεν είναι εύκολη. Πάντα φροντίζουμε να έχουμε μια ομάδα συγκεκριμένων ατόμων. Δεν είναι πάντα εφικτό αυτό. Το κυριότερο κριτήριο για εμάς, είναι να είναι συνεργάσιμος, να αγαπάει πραγματικά τη δουλειά του. Και οι στόχοι μας να έχουν κοινό σημείο αναφοράς.

Δηλαδή να βλέπουμε από την ίδια μεριά το φεγγάρι. Σε ποιο βαθμό το καταφέρνουμε; Αυτό το δείχνει ο χρόνος. Και ανάλογα πορευόμαστε.

 

Ποιο από τα ποιήματα της ποιήτριας αγαπήσατε περισσότερο;Και ποιος είναι εκείνος ο στίχος που θα «συντροφεύει» τη σκέψη σας

Το ποίημα που αγάπησα φέρει τον τίτλο: «Μόνο γιατί μ’ αγάπησες».

Και οι στίχοι:

«Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες και στη ματιά σου να περνάη

είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο να παίζει, να πονάη,

μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες».

Από τη συλλογή της «οι Τρίλλιες που σβήνουν»

Τι σας δίδαξε η ζωή της Πολυδούρη μελετώντας το έργο της;

Μελετώντας το έργο της, η Μαρία Πολυδούρη μου δίδαξε τον τρόπο του πως να γίνω ακόμα πιο δυνατή.

Μελετώντας άλλωστε τις ισχυρές αυτές προσωπικότητες, παίρνεις διδάγματα για τη ζωή σου, για την καθημερινότητά σου και αυτό είναι το «κέρδος»σου.

Με την ποίηση να πρωταγωνιστεί στη ζωή. Γιατί η ποίηση πρέπει να έχει και αυτή το δικό της μερίδιο στην καθημερινότητά μας που τόσο πολύ μας λείπει. Καλή και η τεχνολογία, δεν είμαι κατά, αλλά να μην καταλήγουμε δούλοι της. Ο σημερινός άνθρωπος χρειάζεται να θυμηθεί τα ισχυρά πρότυπα του παρελθόντος. Πρότυπα που λείπουν και από τη νεολαία μας.

Όπως;

Από τους νέους ανθρώπους λείπει η πνευματική καλλιέργεια. Δεν αρνούμαι αυτά που η εποχή επιτάσσει. Όπως την τεχνολογία, τη διασκέδαση μέσα από το διαδίκτυο, τις πολλές παρέες.

Από την άλλη όμως, αν κάποιος νέος διαβάσει λίγο περισσότερο-και δε μιλάω για εκπαίδευση αλλά για παιδεία- νιώθω πως μόνο καλό θα προσφέρει στον εαυτό του.

Παρατηρώ πως αρκετοί νέοι είναι άριστα εκπαιδευμένοι στο αντικείμενο τους αλλά να τους λείπει η παιδεία.

Αυτή λοιπόν την παιδεία και την καλλιέργεια μόνο μέσα από τα κλασσικά κείμενα και από τη μελέτη των συγκεκριμένων προσωπικοτήτων μπορούν, μπορούμε να την αποκτήσουμε, να την αφουγκραστούμε.

Είστε και μητέρα. Κατά πόσο η μητρότητα αλλάζει τη ζωή μιας γυναίκας;

Η ζωή σου αλλάζει εντελώς. Από τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις πως θα φέρεις ένα παιδί στον κόσμο, πριν ακόμα το φέρεις, ξεχνάς ότι έκανες πριν. Βρίσκεσαι μονίμως σε κατάσταση επιφυλακής. Προηγείται πάντα ένα άλλο άτομο και όχι ο εαυτό σου.

Από τη στιγμή που θα το φέρεις στον κόσμο -γιατί εσύ αποφάσισες να το φέρεις στη ζωή, δε στο ζήτησε- θα πρέπει να του προσφέρεις την αγάπη και το ενδιαφέρον σου. Την επίβλεψη από μακριά, -όπως συνηθίζω να λέω- και όταν σε χρειαστεί να είσαι πάντα δίπλα του για να του κρατήσεις το χέρι.

Θα θέλατε να μας αποκαλύψετε τα σχέδιά σας για τη νέα θεατρική σεζόν;

Από τα μέσα Οκτώβρη θα ξεκινήσει η Πολύδουρη και πάλι στο θέατρο Αλκμήνη. Και μετά θα αντικατασταθεί με κάποιο άλλο έργο που θα σας αποκαλύψω σύντομα.

 

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.