Γιατί δεν βλέπω τηλεόραση πια

Γιατί δεν βλέπω τηλεόραση πια

Της Κατερίνας Φραγκουλάκη

Αρκετά χρόνια πριν, θυμάμαι μια τηλεόραση που με διασκέδαζε, με δίδασκε, με χαλάρωνε, με ενημέρωνε.

Σειρές που είχαν κάτι να πουν, με σενάρια εμπνευσμένα από την ίδια τη ζωή και την καθημερινότητα. Καθόλου τυχαία η επιτυχία τους και η ανάγκη κάποιων, χρόνια μετά, να τις επαναφέρουν και πάλι στη μικρή οθόνη.

Σήμερα, εν αντιθέσει υπάρχει μια τηλεόραση που το πρόγραμμά της δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνο παλαιότερων εποχών. Τα reality πρωταγωνιστούν, ενώ σχεδόν όλοι οι πρωταγωνιστές της στέκονται μπροστά σε μια κάμερα και μοιρολογούν. Και μέσα σε όλο αυτό εδώ και αρκετό καιρό ψάχνω να βρω, σαν το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού, τη λέξη ενημέρωση. Αλήθεια; Για αυτό δεν υπάρχει η τηλεόραση; Για να μας ενημερώνει; Και οι άνθρωποί της για αυτό το σκοπό δεν εργάζονται; Για να μας ενημερώνουν; Μας ενημερώνουν όμως; Κάποιες φορές νιώθω πως καταφέρνουν να βάλουν και αυτή το δικό τους λιθαράκι, κάποιες άλλες όμως… Αλλά μην ξεχνάμε πόσο ιερός είναι ο σκοπός των νούμερων τηλεθέασης. Όλα στο βωμό της επιτυχίας και της δόξας. Όλα στο βωμό του χρήματος. Ποιότητα; Η ποιότητα όμως; Και οι Έλληνες δεν έχουμε παράπονο πλέον… όλοι μαγειρεύουμε. Όλοι τραγουδάμε! Όλοι…με λίγα λόγια το έχουμε!!! «Το έχουμε όμως»; ή δεν το έχουμε καθόλου και στην προσπάθειά μας να το βρούμε χάνουμε τ’αυγά και τα πασχάλια. Πάντως για το καλό της ιστορίας να πούμε πως αυτή η χώρα και καλούς δημοσιογράφους έχει ακόμα και καλούς σεναριογράφους και δυνατούς παρουσιαστές. Και αφού αυτή η τηλεοπτική σεζόν σε λίγο καιρό θα μας πει αντίο, ας ευχηθούμε στην επόμενη να είμαστε πιο τυχεροί. Μην ξεχνάμε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…

 

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.