Σπύρος Λογοθέτης: Ο αθλητής που έτρεξε στον πιο δύσκολο Μαραθώνιο για καλό σκοπό

Σπύρος Λογοθέτης: Ο αθλητής που έτρεξε στον πιο δύσκολο Μαραθώνιο για καλό σκοπό

Ο Σπύρος Λογοθέτης είναι ένας νέος αθλητής μα πάνω από όλα είναι ένα παιδί γεμάτο στόχους και όνειρα. Ένας άνθρωπος με αξίες που τα λόγια του συγκινούν.

Λίγο πριν τον αγώνα για καλό σκοπό στην απόσταση των 256χλμ στην Έρημο Σαχάρα, μίλησε αποκλειστικά στην εφημερίδα μας και η τιμή ήταν μεγάλη.

Μου μιλάει για την απόφασή του να ασχοληθεί με το άθλημα, τον προπονητή του Βασίλη Ζαμπέλη αλλά και για τους στόχους του.

Και δεν σας κρύβω πως κατά τη διάρκεια της συνέντευξής μας ένιωσα πως έχω απέναντί μου γεννημένο ένα νικητή.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Φραγκουλάκη

Σπύρος Λογοθέτης- Σε ποια ηλικία ο Σπύρος παίρνει την απόφαση να ασχοληθεί με το άθλημα.- Τι στάθηκε η αφορμή

Η ασχολία μου με τον αθλητισμό ξεκινάει από την παιδική μου ηλικία. Η ενασχόλησή μου όμως με τις υπεραποστάσεις και το ορεινό τρέξιμο, παίρνει σάρκα και οστά τον Δεκέμβρη του 2017. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, είμαι αρκετά φρέσκος στο άθλημα.

Τι στάθηκε η αφορμή κ. Λογοθέτη;

Αφορμή στάθηκε η πίεση που βίωνα και οι έντονοι ρυθμοί ζωής της πόλης στην οποία ζούσα στο εξωτερικό. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως έβγαινα για δουλειές και ξεχνούσα τι ήθελα ουσιαστικά να κάνω.

Η πίεση αυτή με ώθησε στο να ψάξω και να βρώ τρόπους που να μου προσφέρουν μια πιο ήρεμη ζωή. Στο Αγκίστρι άλλωστε που πέρασα όλα τα χρόνια της παιδικής και εφηβικής μου ηλικίας, οι ρυθμοί ζωής ήταν εντελώς διαφορετικοί.

Έτσι ξεκίνησα να τρέχω. Βρήκα το δικό μου τρόπο να εκφράζομαι. Ως άνθρωπος δεν είμαι αρκετά ανοιχτός. Όταν μου συμβαίνει κάτι, επιλέγω να το ξεπεράσω μόνος μου και όχι να το μοιραστώ με κάποιον άλλον. Βρήκα, αν μου επιτρέπετε τον όρο, τη δική μου «φυγή».

Μου αρέσει να τρέχω στη φύση, στα βουνά. Να έχω θέα. Ξέρετε… Νιώθω πως το τρέξιμο με κάνει

καλύτερο άνθρωπο, δια μαγείας δίνει λύση και απαντήσεις. στα προβλήματά μου.

 

Ξεκινήσατε λοιπόν το τρέξιμο στην Αγγλία

Εκεί έγινε η αρχή. Ως πρωταθλητισμό, ως συστηματική προπόνηση, ναι, ξεκίνησα στην Αγγλία.

Τον Απρίλιο θα αγωνιστείτε για καλό σκοπό στην απόσταση των 256χλμ στην Έρημο Σαχάρα- Μιλήστε μας για αυτη σας την επιλογή και απόφαση

Αυτή η απόφαση πάρθηκε σε μια στιγμή μελαγχολίας, λίγο μετά το Πάσχα, που επέστρεψα και πάλι στην Αγγλία για να συνεχίσω τις σπουδές μου. Την πρώτη μέρα λοιπόν που έφθασα στο σπίτι μου στο εξωτερικό, μακριά από την οικογένεια και τους φίλους μου,- στεναχωρημένος που ήμουν μακριά τους- σκέφτηκα να σπαταλήσω λίγο χρόνο στο διαδίκτυο, παρακολουθώντας πράγματα που μου έφτιαχναν τη διάθεση. Ξαφνικά και συγκεκριμένα στο Facebook, προβάλεται στα μάτια μου μια διαφήμιση με τον τίτλο: «Τρέξτε στο Marathon Des Sables» για φιλανθρωπικό σκοπό.

Χωρίς δεύτερη σκέψη δήλωσα συμμετοχή. Δίνω τα στοιχεία μου, διαβάζω τους όρους. Την επόμενη μέρα φθάνει στο λογαριασμό ένα email και δηλώνω συμμετοχή στον αγώνα. Το ίδρυμα το οποίο βοηθάω οργάνωσε τα πάντα. Τα χαρτιά μου, όλα. Μάλιστα μου έφτιαξαν και μια online πλατφόρμα στην οποία γίνεται η κατάθεση των χρημάτων.

Στόχος μου πλέον η συγκέντρωση των 8000 λιρών μέχρι και τον αγώνα. Αξίζει να σημειωθεί πως το μισό ποσό έχει ήδη συγκεντρωθεί. Αυτό το μήνα στο Αγκίστρι πραγματοποιούνται τρια event, με στόχο να μαζέψουμε και το υπόλοιπο ποσό, για να καταφέρω τον τελικό μου στόχο.

 

Αλήθεια; Χορηγία υπάρχει για αυτό το ταξίδι;

Χορηγία οικονομική δεν υπάρχει. Υπάρχει χορηγία της «Saucony» που μου δίνει όλο μου τον εξοπλισμό, παπούτσια, ρούχα, καθ’όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας μου και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Επίσης 2 εταιρείες που βοηθάνε με τον  εξοπλισμό. Αυτές είναι η Compex Greece και τα Quadrant Optics.

Μια καφετέρια στο Αγκίστρι την «Copa Cabana», που μου παρέχει οικονομική στήριξη καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας μου. Δηλαδή, να πηγαίνω στους αγώνες μου, ξενοδοχεία, φαγητά, συμμετοχή αγώνα. Αλλά τα έξοδα του αγώνα είναι πάρα πολλά. Το ποσό είναι υπέρογκο. Σκεφτείτε πως η συμμετοχή μόνο κόστισε 500 ευρώ και άλλα 300 ευρώ η προσωπική ασφάλεια. Να κλείσεις τις πτήσεις σου… οπότε το ποσό ξεπερνάει τα 1000-1500 ευρώ Το ποσό αυτό το πληρώνω με δικά μου έξοδα.

Τουλάχιστον έχω προπονητή, έχω διαιτολόγο, έχω φυσικοθεραπευτές που δεν πληρώνω, οπότε αυτό είναι ένα μεγάλο συν, αλλά συνεχίζει η διαδικασία να είναι αρκετά δύσκολη. Η διαδικασία του να βρει κάποιος μια χορηγία και να συγκεντρώσει χρήματα. Λόγω κρίσης στην Ελλάδα η κατάσταση δεν είναι εύκολη. Για να συγκεντρώσεις χρήματα απο χορηγία θα πρέπει να αποδείξεις πως είσαι νούμερο 1. Εγώ εν αντιθέση είμαι καινούριος στο άθλημα και στον χώρο και –δικαιολογημένα- πολλοί να φοβούνται να υποστηρίξουν, να στηρίξουν τον αγώνα μου. Θέλουν πρώτα να δουν  ποιος είμαι, να με γνωρίσουν.

Ίσως μετά από 2, 3χρόνια αν δουν πως κάποιος συνεχίζει και πως έχει μια σταθερή πορεία, ίσως, να σε δουν ως αθλητή τους και να ξεκινήσει τελικά μια συνεργασία.

 

Είστε δρομέας υπεραποστάσεων και ορεινών αποστάσεων

Εγώ πιο πολύ πέφτω στην κατηγορία των υπεραποστάσεων,αλλά μόνο σε βουνό. Δεν θα τρέξω υπεραπόσταση σε άσφαλτο, γιατί (εγώ προσωπικά)την όλη διαδικασία την θεωρώ βαρετή και μονότονη. Τα βουνά έχουν ανηφόρες, κατηφόρες με αποτέλεσμα τα συναισθήματά σου να αλλάζουν.

Όταν βρίσκεσαι στην ανηφόρα, πιέζεσαι. Από το μυαλό σου περνάνε τα πάντα. Άλλωστε σε έναν αγώνα υπεραπόστασης θα τρέξεις 20, 28, 30 ώρες συνεχόμενα χωρίς να σταματήσεις. Η ψυχολογία του αθλητή περνάει από πολλά στάδια. Βιώνει κατάθλιψη, χαρά. Αλλά στο τέλος νιώθεις χαρά και ευχαρίστηση.

Ίσως νικητής;

Ναι, νιώθω νικητής. Η αλήθεια είναι πως μου αρέσει να τρέχω στο βουνό. Η απόλαυση είναι τεράστια. Στόχος μου δεν είναι η πρωτιά. Άλλωστε δεν είμαι ανταγωνιστικός. Τρέχω με τους συναθλητές μου και νιώθω σαν να τρέχω με την οικογένειά μου.

Αυτό άλλωστε το έχω αποδείξει και σε αρκετούς αγώνες που θα μπορούσα να συνεχίσω αλλά έχω σταθεί δίπλα σε κάποιον που με είχε ανάγκη.

Στους υπεραγώνες και στους αγώνες ορεινών αποστάσεων δεν πας για την πρωτιά. Πας γιατί το κλίμα είναι ευχάριστο, η ατμόσφαιρα μοναδική. Βλέπεις θέα, έχει χιόνια, λάσπη. Όλα αυτά εμένα με εξιτάρουν. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως τα ανθρώπινα όρια υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε.

Αλήθεια; Πόσες ώρες προπονείστε καθημερινά για να πετύχετε τους στόχους σας;

Ξεκίνησα να προπονούμαι με μια ώρα την ημέρα. Και τώρα πλέον προπονούμαι 2 φορές την ημέρα και συνολικά 3 ώρες.

Θα σας περιγράψω το πρόγραμμά μου.

Θα κάνω διατάσεις, θα κάνω μασάζ, θα προσέξω τη διατροφή μου, θα μαγειρέψω. Στην ουσία όλη την ημέρα ασχολούμαι με αυτό το πράγμα. Η καθαρή προπόνηση είναι 3 με 3,5 ώρες.

 

Στόχος σας είναι να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τον αθλητισμό;

Θα το ήθελα. Θέλω να σας πω, πως δε κυνηγάω τα χρήματα. Επιδιώκω, επιθυμώ να ζήσω μια απλή ζωή. Γιατί όσο πιο απλή είναι η ζωή σου, τόσο ποιοτικά καλύτερη είναι. Δεν έχεις άγχος, ζεις με τα απαραίτητα. Άλλωστε κάποτε οι άνθρωποι ζούσαν μόνο με τα απαραίτητα. Τώρα λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας, οι ρυθμοί άλλαξαν.

Εγώ συνεχίζω να βάζω τα όρια στον εαυτό μου. Συμβιβάζομαι. Έχω μάθει και με τα πολλά και με τα λίγα Στην Αγγλία δεν μου έλειψε τίποτα. Επέλεξα όμως να φύγω. Επέστρεψα στην χώρα μου για να κάνω αυτό που αγαπάω. Και αυτό θέλω να το μεταδώσω και στις νεότερες γενιές, την αγάπη για τον αθλητισμό, και νομίζω πως στο Αγκίστρι που ασχολούμαι με τα παιδιά το έχω καταφέρει.

 

Στην Αιγίνα, ο κόσμος ασχολείται με τον αθλητισμό. Εδώ ζει και ο σπουδαίος αθλητής Βασίλης Ζαμπέλης.

Φυσικά. Ο Βασίλης ο Ζαμπέλης είναι προπονητής μου. Τον είχα καθηγητή στο σχολείο. Στη συνέχεια χαθήκαμε για λίγο. Εγώ πήγα στην Αγγλία, ο Βασίλης στην Αίγινα. Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με το τρέξιμο, βρήκα κατευθείαν τον Βασίλη. Ο Βασίλης δεν συμβιβάζεται με αυτό που κάνει, το αγαπάει αυτο που κάνει. Είναι αληθινός. Τον εμπιστεύομαι. Ήταν και είναι φοβερός αθλητής. Έχει κάνει ρεκορ που αντικαταστάτης του ακόμα δεν έχει βρεθεί. Ένας δάσκαλος της παλιάς σχολής. Θα σου φωνάξει, θα σε εμψυχώσει.

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς;

Επιτυχία για εμένα είναι να εμπνεύσω τους συνανθρώπους μου, να τους δώσω κίνητρο. Αρκετοί άνθρωποι, σκέφτονται τα χρήματα, τα βάθρα, την αναγνώριση. Για εμένα επιτυχία είναι να πηγαίνω στην προπόνηση με το λεωφορείο, να δίνω τη θέση μου σε μια ηλικιωμένη. Για εμένα επιτυχία είναι, κατά τη διάρκεια του αγώνα κάποιος να τραυματιστεί και να τον πάρω στους ώμους μου και να συνεχίσουμε παρέα. Οι αξίες νιώθω πως έχουν χαθεί. Δεν μου αρέσει η μιζέρια, η γκρίνια. Προβλήματα στη ζωή αντιμετωπίζουμε όλοι, πάντα όμως υπάρχει και η λύση τους. Υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν άσχημες καταστάσεις. Και δεν μιλώ μόνο για την Ελλάδα. Τα λεφτά που συγκεντρώνω εγώ τώρα, πηγαίνουν στην Αφρική. Οι 8000 λίρες που θα μαζέψω θα δώσουν για ένα ολόκληρο χρόνο βιβλία, φάρμακα, ρούχα σε 175 παιδιά. Μακάρι η κίνησή μου αυτή να εμπνεύσει και άλλους ανθρώπους.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.