Έλλη Καζάκου: Στηρίζω Παναγιώτη Αγγελόπουλο

Συνέντευξη στον Δημήτρη Μπίζα

Η Έλλη Καζάκου – Κουτσογιάννη αποτελεί μια ξεχωριστή φυσιογνωμία στο Δήμο Ζωγράφου, που με το άοκνο έργο της και τη βαθιά αγάπη της για τον συνάνθρωπο και την πόλη, δίνει το φωτεινό παράδειγμα σε όλους όσοι επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά.

Αληθινή, δίκαια και φιλεύσπλαχνη, είναι μια μορφωμένη γυναίκα – φιλόλογος – με απεριόριστο φιλανθρωπικό έργο. Υπήρξε εξάλλου η πρωτεργάτρια και η “ψυχή” στο “Σπίτι της Αλληλεγγύης”, που για χρόνια ολόκληρα πρόσφερε φαγητό και θαλπωρή σε συμπολίτες μας που το είχαν ανάγκη, πολύ πριν να ξεσπάσει η οικονομική ύφεση στη χώρα μας.

Η κυρία Καζάκου – Κουτσογιάννη, είναι μητέρα του Τάσου Καζάκου, αριστούχου οικονομολόγου με σπουδές στις ΗΠΑ και πρώην σύζυγος του επί σειρά ετών Δημάρχου, Γιάννη Καζάκου., Υπήρξε πάντοτε στις επάλξεις της προσφοράς στην τοπική κοινωνία και στους ανθρώπους της, χωρίς ποτέ να ζητήσει αντάλλαγμα.

Δηλώνει ξεκάθαρα πως στηρίζει τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο ως υποψήφιο Δήμαρχο για τις εκλογές του Μαΐου του 2019 και τεκμηριώνει με σαφήνεια και επιχειρήματα την στάση της αυτή.

Είναι από τις περιπτώσεις των ανθρώπων που το έργο τους, μιλά από μόνο του, για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα τους. Στην συνέντευξη που παραχώρησε στη Zografounews, μιλά για την μεγάλη της αγάπη, “Το Σπίτι της Αλληλεγγύης”, το όνειρο της για την επαναλειτουργία του, για την σχέση με τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο και την επιλογή της στο πρόσωπο του για το Δήμο Ζωγράφου ενώ παραδίδει μαθήματα στους επίδοξους δημοτικούς άρχοντες και στους απλούς πολίτες, για το πως πρέπει να πολιτεύονται και να συμμετέχουν ενεργά στα κοινά της πόλης τους.

Είναι γνωστή η διαδρομή σας στα δημοτικά δρώμενα του Δήμου Ζωγράφου. Ποια θα ήταν η συμβουλή σας στους νέους ανθρώπους που οραματίζονται να ακολουθήσουν τα βήματα σας;

Πρέπει να είναι συνεπέστατοι σε ότι κι αν κάνουν και στα τηλεφωνήματα και στα ραντεβού και στις αλήθειες και στα όσα υπόσχονται. Ποτέ στη ζωή μου δεν είπα ψέματα και ποτέ δεν παρακάλεσα κανέναν να με ψηφίσει. Σε κανέναν ποτέ. Μόνοι τους με ψήφιζαν και με έβγαζαν πρώτη. Πάντα υπεράσπιζα κι έλεγα το τίμιο, το δίκαιο, το σωστό, το αληθινό! Αυτό πρέπει να κάνει κάθε ένας και κάθε μία που αποφασίσει να ασχοληθεί ενεργά με το Δήμο.

Πείτε μας λίγα λόγια για το σπουδαίο έργο που έλαβε χώρα στο “Σπίτι της Αλληλεγγύης”, που άφησε εποχή για την προσφορά και τον τρόπο λειτουργίας του στο Δήμο Ζωγράφου:

Πραγματικά έγινε σπουδαίο έργο στο “Σπίτι της Αλληλεγγύης”. Εμείς το 2010 τελειώσαμε την ενασχόληση μας με το “Σπίτι της Αλληλεγγύης”. Το 2011, κατέθεσα στον αρμόδιο αντιδήμαρχο τα πάντα. Από το Σπίτι μέχρι και το καταστατικό. Είχαν μάλιστα παραχωρήσει τα έσοδα από την πώληση ενός οικήματος ύψους 15.000 ευρώ, μαζί με ένα βιβλιάριο στο ίδρυμα που περιείχε 4.500 ευρώ στο λογαριασμό. Δεν ξέρω τι έκαναν με αυτά τα χρήματα.
Παρέδωσα τα πάντα, τραπέζια, τραπεζομάντηλα, πίνακες αξίας που είχαν φέρει από την Ουκρανία.
Τ’ άφησα όλα μέσα, για να έχει το Σπίτι μια αξιοπρέπεια. Και οι φτωχοί άνθρωποι “ψυχούλα” έχουν, αξίζουν ένα αξιοπρεπές οίκημα να τρώνε, να κάθονται, να διασκεδάζουν. Ξέρετε κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα κάναμε γιορτές. Εγώ μαγείρευα. Μόνη μου. Γιατί τα “παιδιά μου” (σ.σ. αναφέρεται στους υπαλλήλους) έπρεπε να πάρουν άδειες να πάνε στα δικά τους σπίτια.
Τα παρέδωσα όλα και το αναλώσιμο υλικό που είχα μέσα σε μια αποθήκη που την είχα φτιάξει μόνη μου, από την τσέπη μου, από την ισχνότατη σύνταξη μου, που ήμουν αντιδήμαρχος μόλις για δύο χρόνια. Από αυτά τα χρήματα είχα φτιάξει την αποθήκη. Λοιπόν αφού τα παρέδωσα όλα αυτά, κράτησε το “Σπίτι”, μόλις τρεις με τέσσερις μήνες, έως τον Απρίλιο του 2011, όσο υπήρχαν δηλαδή τρόφιμα για να λειτουργήσει.

 

Και μετά τι έγινε με το “Σπίτι της Αλληλεγγύης”;

Το έκλεισαν. Και άνοιξαν το Κοινωνικό Παντοπωλείο που έρχεται εδώ κόσμος και μου κάνει παράπονα ότι τους δίνουν μόνο ένα πακέτο φακές, ένα πακέτο μακαρόνια κι ένα κουτί γάλα.
Στο “Σπίτι” είχαμε 250 οικογένειες. Οι άνθρωποι αυτοί έτρωγαν εκεί το μεσημεριανό τους, έπαιρναν μαζί τους το βραδινό, γιατί τους μαγειρεύαμε διπλές μερίδες για να φάνε και το βράδυ και τους προσφέραμε και το πρωινό τους. Γάλα, γιαούρτια, βουτήματα.

Κι εγκαταλείφθηκε μια τέτοια προσπάθεια πάνω στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει ακόμη τη χώρα μας;

Ναι, δυστυχώς. Μα το είπα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δήμαρχε λέω, γιατί είχε εκλεγεί τότε ο μακαρίτης ο Καλλίρης, σε όλους τους Δήμους, φτιάχνουν τώρα Σπίτια Αλληλεγγύης, εγώ σας το έχω έτοιμο. Γιατί δεν το συνεχίζετε; Και μου απάντησε πως ήταν παράνομο και πως ήθελε ολόκληρη διαδικασία για να λειτουργήσει. Το μόνο που ήθελε ήταν έναν άνθρωπο ν’ αγαπάει το Ίδρυμα και να ασχολείται με αυτό.
Μου είπε μάλιστα ο τότε Δήμαρχος “κυρία Έλλη θα συνεργαστούμε;” και του είχα απαντήσει βεβαίως, με όλη μου την καρδιά να προσφέρω, αυτά που μπορώ. Και πράγματι ξεκίνησα εθελοντικά να συγκεντρώνω τρόφιμα και να βοηθώ με κάθε τρόπο. Δυστυχώς με έβαλαν υπό επίβλεψη κι έφθασαν μάλιστα στο σημείο να μη δίνουν φαγητό ούτε καν στους εθελοντές που ερχόντουσαν δουλέψουν στο “Σπίτι”. Εμένα ήταν πάντα αρχή μου, να δίνουμε σε αυτούς τους ανθρώπους το “φαγάκι” τους. Οπότε υπέβαλα μια αξιοπρεπέστατη παραίτηση, με ένα καυστικό κείμενο, όπου μάλιστα ζητούσα να μάθω αν δέχονται την παραίτηση μου. Ε, όσο μίλησε ο τοίχος, μίλησε και ο τότε Δήμαρχος. Έτσι άφησα οριστικά το “Σπίτι” και λίγους μήνες αργότερα, διαλύθηκε. Εξαφάνισαν πιάτα, ηλεκτρικά ήδη, ψυγεία κλπ. Το μόνο που δεν κατάφεραν να πάρουν ήταν ένας ψυγειοκαταψύκτης σε μέγεθος δωματίου, που μέσα σε αυτόν βάζαμε φρούτα, λαχανικά, ζαρζαβατικά και γάλατα για να διατηρούνται και να παίρνουν οι άνθρωποι λίγα – λίγα.

 

Πως εμπνευστήκατε την ιδέα να ιδρύσετε το “Σπίτι της Αλληλεγγύης”;

Εγώ αυτό το “Σπίτι” το ίδρυσα γιατί είχα εδώ στο δικό μου το σπίτι, 17 μαθητές άπορους και τους έκανα μάθημα.

Στου Ζωγράφου πάντως όλοι γνωρίζουν ότι τους μαγειρεύατε, τους πλένατε, τους ντύνατε εκτός από τα μαθήματα που τους κάνατε.

Ναι τους έφτιαχνα και δωρεάν φαγάκι και έτρωγαν και κάναμε και μάθημα. Και αυτά τα παιδιά σκέφτηκα τότε. Και είπα αφού έχουμε την ευκαιρία ας φτιάξουμε ένα Ίδρυμα κι ας έρχονται και οι γονείς τους να τρώνε. Αφού είναι φτωχά και δεν έχουν να φάνε, θα είναι και οι γονείς τους άποροι και θα έχουν ανάγκη βοήθειας. Και γι’ αυτό το έφτιαξα το Σπίτι. Και πήγαινε τόσο καλά. Ήταν ευχαριστημένα τόσο πολύ τα παιδιά.

Αυτή την εικόνα εγκατάλειψης που είδατε στο “Σπίτι της Αλληλεγγύης” την είδατε εκείνη την περίοδο και στο Δήμο;

Βεβαίως την έβλεπα και στο Δήμο γενικότερα. Να σας δώσω να καταλάβετε, όταν εμένα με είχε διορίσει Αντιδήμαρχο Κοινωνικής Μέριμνας, είχα βάλει έναν υπεύθυνο για να γυρίζει όλο το Δήμο και να βρίσκει ποιες εκκρεμότητες υπάρχουν. Κι αμέσως μετά φτιάχναμε πεζοδρόμια, λακκούβες, σκουπιδοτενεκέδες, ηλεκτρολογικά, φανάρια. Έστελνα τον υπεύθυνο και κατέγραφε τα πάντα. Και την άλλη μέρα έπαιρνα τις υπηρεσίες του Δήμου κι έστελνα τον καθένα στην θέση που έπρεπε.

Σήμερα τι βλέπετε, ποια εικόνα έχετε για το Δήμο;

Θα σας πω για να καταλάβετε. Το πεζοδρόμιο κάτω από το σπίτι μου έχει μια τεράστια τρύπα καθώς έφυγε ένα κομμάτι και δεν πέρασε ένας να το φτιάξει. Το κομμάτι το κρατάω εκεί δίπλα, το αφήνω στο πεζοδρόμιο μήπως και περάσει κάποιος και το επισκευάσει αλλά τίποτα. Ούτε τους κάδους καθαρίζουν, βρωμάνε, διαμαρτύρεται ο κόσμος, τι να πω; Η κατάσταση είναι οικτρή.
Αν δεν αγαπάς τον τόπο σου, αν δεν λες την αλήθεια στους πολίτες, αν δεν είσαι συνεπής σε αυτά που υπόσχεσαι δεν φτιάχνεις τίποτα. Κοροϊδεύεις τον κόσμο, βγαίνεις για τέσσερα χρόνια και μετά δεν μπορεί να σε δει κανένας.

 

Ακριβώς, για την προσφορά και την στάση σας αυτή, έχει βαρύνουσα σημασία και η άποψη σας για τα δημοτικά. Έχετε πει δημόσια ότι στηρίζετε τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο. Πως καταλήξετε σε αυτή τη θέση;

Τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο τον διάλεξε ο πρώην σύζυγος μου, ο Γιάννης Καζάκος. Και θυμάμαι του έλεγα, επειδή δεν τον γνώριζα τότε, δεν βρίσκεις κάποιον άλλον να στηρίξεις, δεν τον ξέρει ο κόσμος και θα έχεις πρόβλημα. Και μου απαντούσε, δεν πειράζει θα τον προβάλω εγώ. Εντάξει είπα κι εγώ τότε. Αφού τον έβαλε λοιπόν και αποδείχθηκε άξιος, εγώ δεν μπορώ να παρασπονδήσω και να αλλάξω γνώμη. Δεν είμαι παιδάκι που σήμερα θέλει τσίχλα κι αύριο παγωτό. Θα υποστηρίξω αυτόν που επέλεξε για να διεκδικήσει τη Δημαρχία. Και γι’ αυτό τον υποστηρίζω. Γιατί αγωνίζεται. Το βλέπω.

Ποια πιστεύετε ότι είναι τα προσόντα του Παναγιώτη Αγγελόπουλου που τον καθιστούν κατάλληλο για να αναλάβει τη θέση του Δημάρχου Ζωγράφου;

Συμπληρώνει τα προσόντα που χρειάζεται να έχει ένας Δήμαρχος. Είναι ευειδής, ωραίος δηλαδή, είναι προσηνής στον κόσμο, πλησιάζει τον κόσμο, είναι άνθρωπος που καταλαβαίνει τον πόνο των ανθρώπων, είναι μορφωμένος κι έμπειρος στα δημοτικά θέματα. Και μου δίνει και την εντύπωση ότι είναι φιλεύσπλαχνος, ειδικά με την υπόσχεση που μου έδωσε ότι θα επαναλειτουργήσει το “Σπίτι της Αλληλεγγύης”, φαίνεται πως αγαπάει τον συνάνθρωπο του.
Όλα αυτά με κάνουν να πω πως θέλω να βγει Δήμαρχος Ζωγράφου, στηρίζω, Παναγιώτη Αγγελόπουλο.

Έχει ακουστεί ότι θα μπορούσε στο Δήμο Ζωγράφου να γίνει ένα γηροκομείο όπου θα μπορούσαν οι ηλικιωμένοι να εισέρχονται με τη σύνταξη τους μέσα σε αυτό και να λαμβάνουν φροντίδα. Εσάς πως σας φαίνεται αυτή η ιδέα;

 

Τα ευαγή ιδρύματα είναι πάντα ευπρόσδεκτα στο Δήμο. Παντού. Τι λέτε τώρα; Οι ανήμποροι οι γέροι να βρίσκουν φροντίδα; Εγώ βλέπω από τον εαυτό μου, αν ήμουν σε ένα τέτοιο ίδρυμα, θα είχα και την παρέα μου, θα είχα και ανθρώπους να με βοηθήσουν. Είναι απαραίτητο για το Δήμο Ζωγράφου ένα τέτοιο ευαγές ίδρυμα.

Φαντάζομαι πως και για την κατασκευή ενός χώρου άθλησης για τα Άτομα με ειδικές Ανάγκες θα έχετε την ίδια άποψη;

Οπωσδήποτε. Είπαμε στα θετικά είμαστε πάντα θετικοί και πιστεύω ότι ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος όταν εκλεγεί Δήμαρχος θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και θα λάβει τέτοιες πρωτοβουλίες. Όταν υπάρχει τιμιότητα και όρεξη για δουλειά πιστεύω πως όλα μπορούν να γίνουν.

Ο κ. Παναγιώτης Αγγελόπουλος σε δηλώσεις του για το “Σπίτι της Αλληλεγγύης” έχει επισημάνει πως είναι βασική του προτεραιότητα η επαναλειτουργία του. Όπως έχει πει χαρακτηριστικά: “Είναι δέσμευση μου προγραμματική. Η κυρία Έλλη Καζάκου έχει βρει ακίνητο που ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Εκεί θα ιδρυθεί και θα εγκατασταθεί μια Κοινωφελής, αμιγώς, Δημοτική Επιχείρηση, με διακριτικό τίτλο “Το Σπίτι της Αλληλεγγύης”. Μάλιστα έχω δεσμευθεί παρά το ότι δεν το θέλει η κυρία Καζάκου, ότι θα φέρει το όνομα της. Και θα είναι πρόεδρος του ιδρύματος ισοβίως. Με επαγγελματίες να την υποστηρίζουν και να την βοηθούν να κάνει το έργο της.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.