Μ. Θεοτοκάτος: Ένας ξεχωριστός άνθρωπος

Μάκης Θεοτοκάτος: «Βγήκα πρωταθλητής, χωρίς να πιεστώ ιδιαίτερα»

Συνέντευξη στην Κατερίνα Φραγκουλάκη

Ευχαριστούμε το Βασίλη Βρακότα για το φωτογραφικό υλικό.

Το όνομα του κρύβει μια μεγάλη ιστορία. Ο Μάκης Θεοτοκάτος, ο 8 φορές πρωταθλητής Ελλάδας, μας έκανε πολλές φορές ως Έλληνες να αισθανθούμε υπερήφανοι. Ο πυγμάχος και νυν προπονητής, μιλάει αποκλειστικά στην εφημερίδα μας, zografounews και η συγκίνηση μου  είναι μεγάλη. Αυτό που σίγουρα εντυπωσιάζει εμένα και οφείλω να το εξομολογηθώ δημόσια, είναι η απλότητα του χαρακτήρα του, αν και το όνομά του έχει ήδη κερδίσει μια θέση ανάμεσα στις πιο δυνατές παρουσίες του αθλητισμού.

Τα λόγια του συγκινούν. Μου μιλάει για τον αδελφό του Άγγελο Θεοτοκάτο, τον άνθρωπο με την τεράστια ιστορία στον χώρο της πυγμαχίας.

Στην συνέχεια μου περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια πως πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με το άθλημα. Τον λόγο για τον οποίο βρέθηκε στην Αμερική αλλά και τι τον ώθησε να ανοίξει το γυμναστήριο του.

Και επιτρέψτε μου να σας πω, πως….

Υπάρχουν Έλληνες που ξεχωρίζουν. Και ο Μάκης Θεοτοκάτος είναι σίγουρα ένας από αυτούς.

Μιλήστε μου για εσάς- Σε ποια ηλικία πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με την πυγμαχία και τι στάθηκε η αφορμή

Ξεκίνησα ως ποδοσφαιριστής στον Παναθηναϊκό στα 7 μου χρόνια. Έπαιξα ποδόσφαιρο στους εφήβους. Ο μεγάλος μου ο αδερφός ο Άγγελος, έκανε πυγμαχία. Γυμναζόταν ακριβώς απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκου, με αποτέλεσμα να πηγαίνω να τον βλέπω. Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελε να παίξω πυγμαχία.

Ο αδελφός μου, είχε μεγάλες διακρίσεις. Συγκεκριμένα, διακρίσεις σε δυο Ολυμπιάδες, υπήρξε Βαλκανιονίκης, Μεσογειονίκης.

Πως ξεκινήσατε;

Πως ξεκίνησα;

Πηγαίνοντας ταξίδια ο αδερφός μου, αποφάσισα κρυφά να παίξω στην τρίτη κατηγορία. Βγήκα πρωταθλητής Ελλάδας. Μετά από λίγο καιρό, όταν επέστρεψε, μου έβαλε τις φωνές. Εγώ συνέχισα το ποδόσφαιρο, στον Παναθηναϊκό.

Σε ένα άλλο  ταξίδι του αδερφού μου και χωρίς να κάνω πολλές προπονήσεις, έπαιξα στην Β κατηγορία. Για ακόμα μια φορά βγαίνω πρωταθλητής. Ο αδελφός μου με «κυνήγησε» πολύ. Δεν ήθελε να συνεχίσω την πυγμαχία. Σε αντίθεση ήθελε να συνεχίσω το ποδόσφαιρο, ήμουν και πάρα πολύ καλός. Εμένα όμως με τραβούσε η πυγμαχία.

Ήρθε η στιγμή που θα παίζαμε και οι τρεις στην πρώτη κατηγορία. Μαζί μας και ο αδερφός μου ο Χρήστος.

Εκείνη την περίοδο θυμάμαι επενέβη ο πρόεδρος της πυγμαχίας και είπε στον μεγάλο μου τον αδελφό πως έπρεπε να με αφήσει να παίξω. Παίζοντας στην πρώτη κατηγορία βγαίνουμε και οι τρεις πρωταθλητές. Άγγελος, Χρήστος και ο μικρός εγώ Μάκης που ήμουν σε ηλικία 14 ετών. Είμαι ένας από τους πιο μικρούς πρωταθλητές Ελλάδας που έχει βγάλει η χώρα.  Στην πορεία με κάλεσαν στην Εθνική ομάδα. Έπαιξα για αρκετά χρόνια. Σταμάτησα για λίγο το ποδόσφαιρο.  -Να σας πω, πως συγχρόνως με την πυγμαχία έπαιζα ποδόσφαιρο και στον Άγιο Θωμά. Εγώ όμως αγαπούσα περισσότερο την πυγμαχία-.

Στα 16 μου πήγα εθελοντής στην αεροπορία γιατί έπρεπε να παίξω στο στρατιωτικό πρωτάθλημα Ελλάδας. Βγήκα για ακόμα μια φορά πρωταθλητής. Μετά από λίγο καιρό και εφόσον ήμουν μέλος πια της Εθνικής ομάδας – έπαιξα 5 χρόνια εδώ- και αποφάσισα να πάω στην Αμερική. Ήθελα να συνεχίσω την καριέρα μου εκεί. Ξεκίνησα στην Αμερική αλλά επειδή δεν είχα πολλές γνωριμίες, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ασχοληθώ με την προπονητική.

Πήρα το δίπλωμά μου στην Αμερική. Κάθισα 10 χρόνια, Δούλεψα σε αρκετά γυμναστήρια και στη συνέχεια επέστρεψα στην Ελλάδα με την οικογένειά μου. Πήρα και το δίπλωμα το ελληνικό και εδώ και μια 20ετία ασχολούμαι με την πυγμαχία, ως προπονητής. Κατεβαίνω στα πρωταθλήματα, οι αθλητές μου, τα «παιδιά»μου, έχουν διακρίσεις. Προσπαθώ με όποιον τρόπο μπορώ να βοηθήσω την πυγμαχία γιατί μου αρέσει αυτό το άθλημα. Να σας πω, πως ο Δήμος επί Καζάκου μου είχε παραχωρήσει έναν χώρο, στη συνέχεια όταν ήρθε η επόμενη Δημοτική Αρχή μου απέσυρε το χώρο κι εγώ νοίκιασα αυτό τον χώρο, τον οποίο, σας το λέω με το χέρι στην καρδιά, τον λατρεύω. Πιστεύω πως θα μεγαλώσω και θα πεθάνω ΕΔΩ.

Πως νιώσατε όταν ανεβήκατε για πρώτη φορά στο ρίνγκ;

Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο ρίνγκ δεν ένιωσα φοβία γιατί είχα πρότυπο τον αδερφό μου, τον Άγγελο. Ήταν σαν να έπαιζα ποδόσφαιρο. Δεν είχα κανέναν ενδοιασμό και για αυτό τον λόγο άλλωστε βγήκα και πρωταθλητής. Αν και δεν είχα κάνει πολλές προπονήσεις, φυσικά ήμουν γυμνασμένος λόγο του ποδοσφαίρου. Οφείλω να σας πω, πως κέρδιζα  με άνεση. Βγήκα πρωταθλητής χωρίς να να πιεστώ ιδιαίτερα.

Πρωταθλητής Ελλάδος κατά τα έτη 1970 έως 1978. 8 ολόκληρα χρόνια γνωρίσατε μεγάλες επιτυχίες. Μιλήστε μου για αυτή την περίοδο της ζωής σας

Από τα 1970, κάθε χρόνο έπαιζα στα πρωταθλήματα, έβγαινα πρωταθλητής. Κάποιες φορές πρώτος, κάποιες φορές δεύτερος αλλά πάντα ήμουν στην τριάδα. Με την Εθνική ομάδα είχα κάνει πάρα πολλά ταξίδια και είχα διακριθεί αρκετές φορές. Είχα συμμετάσχει σε πάρα πολλούς αγώνες, 70- 80 αγώνες, έπαιξα και στο εξωτερικό. Αυτή είναι η δική μου ιστορία.

Αλήθεια, πως νιώσατε την πρώτη φορά που σας αποκάλεσαν, πρωταθλητή Ελλάδας

Η χαρά μου τεράστια γιατί με είχαν καλέσει και στην Εθνική Ελλάδας. Όμως όπως ήδη σας είπα το φορτίο του ονόματος που κουβαλούσα ήταν βαρύ και η ιστορία του μεγάλη. Μπροστά μου στεκόταν ένα δυνατό όνομα, με τεράστιες διακρίσεις και δεν ήταν άλλο από το όνομα του αδελφού μου, του Άγγελου, που ήμουν υπό τη σκιά του συνέχεια. Βαρύ το όνομα και βαρύ το φορτίο, για τους δυο επόμενους, για εμένα και τον Χρήστο, που θέλαμε να ασχοληθούμε και εμείς με τη σειρά μας με το άθλημα της πυγμαχίας. Εμείς προσπαθήσαμε να σταματήσουμε λίγο πιο σύντομα το άθλημα.

Πως ένιωσα, όταν με αποκάλεσαν πρωταθλητή;

Ως πρωταθλητής Ελλάδας να σας πω πως έκανα πολλές γνωριμίες. Πρώτον ήμουν στον Παναθηναϊκό που ήταν ένα μεγάλο όνομα. Αισθάνθηκα υπερηφάνεια. Ακολουθούσα μια μεγάλη καριέρα. Και για αυτό τον λόγο έφυγα και για το εξωτερικό, προσπάθησα, αλλά δεν είχα τις γνωριμίες για να φτάσω εκεί που ήθελα.

Ποιες ήταν οι θυσίες που κάνατε για να κερδίσετε αυτόν τον τεράστιο τίτλο- Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο

Πάντα κοιμόμουν νωρίς, συγκεκριμένα πριν τις 10. Έκανα προπόνηση τρεις φορές την ημέρα. Αυτή ήταν η ζωή μου. Στερήσεις πολλές. Δεν ξενυχτούσα. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας πω, πως τα παιδιά θα πρέπει να ασχολούνται με τον αθλητισμό γιατί τα βοηθάει να ξεφεύγουν από πολλά. Όπως τα ναρκωτικά. Το πρώτο πράγμα που τους λέω, ερχόμενα εδώ είναι πως προτεραιότητα  τους είναι η πρωτιά στο σχολείο και μετά στον αθλητισμό.

Πρωταθλητής γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Κάποιο ταλέντο σίγουρα πρέπει να διαθέτει το παιδί και ο μελλοντικός αθλητής. Σίγουρα όμως, πρέπει να ξεκινήσει το άθλημα από μικρή ηλικία, συγκεκριμένα από 9, 10 ετών για να μπορεί ο προπονητής να το πλάσει όπως ακριβώς χρειάζεται με σκοπό στο μέλλον να αναδειχθεί πρωταθλητής.

Όταν κανεις ξεκινάει στα 20του, είναι δύσκολο να διακριθεί. Σπάνιες οι περιπτώσεις των παιδιών που θα ξεκινήσουν σε αυτή την ηλικία και θα γίνουν πρωταθλητές. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. Αλλά εδώ μιλάμε για τα ταλέντα! Στην Αμερική τα παιδιά ξεκινούν την πυγμαχία στα 5 τους χρόνια. Και αυτά που γνωρίζει εδώ ένας πρωταθλητής Ελλάδος, τα παιδάκια τα γνωρίζουν ήδη εκεί στην ηλικία των 6 και 7 ετών.

M.Θεοτοκάτος: Ένας ξεχωριστός άνθρωπος

Πως διακρίνετε εσείς το λεγόμενο ΤΑΛΕΝΤΟ;

Από τη στιγμή που θα του δείξω τα πρώτα βήματα και λόγο της εμπειρίας μου, στο πρώτο ήδη, δεύτερο μάθημα, σας επαναλαμβάνω στο πρώτο, δεύτερο μάθημα, καταλαβαίνω το παιδί αν έχει ταλέντο. Η εμπειρία μου και τα μάτια μου, μου επιτρέπουν πλέον να το αντιλαμβάνομαι.

 Είστε δάσκαλος. Μιλήστε μου για αυτή σας την ιδιότητα. Ποια στοιχεία προσωπικότητας πρέπει να κουβαλάει κάποιος για να ασχοληθεί με την πυγμαχία

Αν ένας νέος επιθυμεί να ξεκινήσει μαθήματα πυγμαχίας, θα πρέπει να είναι υπάκουος. Να ακούει με προσοχή τον δάσκαλό του, δεύτερον να μην επηρεάζεται από αυτά που βλέπει στο διαδίκτυο. Με λίγα λόγια να ακολουθεί βήμα προς βήμα τις συμβουλές που θα του δώσει ο προπονητής. Πως θα παίξει, τι ακριβώς πρέπει να κάνει. Πρέπει να είναι ακουστικός πάνω στο ρίνγκ, γιατί ο προπονητής βλέπει τα λάθη, του τα εξηγεί και εκείνος οφείλει, πρέπει να τα διορθώνει. Αν είναι ακουστικός πάνω στο ρίνγκ, μόνο τότε μπορεί να γίνει πρωταθλητής.

Είναι ένα άθλημα κατάλληλο και για κορίτσια;

Στην εποχή που ζούμε; Φυσικά! Υπάρχουν κορίτσια που έχουν διακριθεί και διακρίνονται. Για παράδειγμα, η Παναχαϊκή έχει ένα τεράστιο team, αποτελούμενο από 20, 30 γυναίκες. Μάλιστα στο φετινό πρωτάθλημα Ελλάδος, οι γυναίκες τα πήγαν πάρα πολύ καλά. Ήταν πολλές οι πρωταθλήτριες. Και το τονίζω. Πρέπει τα κορίτσια να ασχολούνται με την πυγμαχία. Γιατί είναι ένα άθλημα που μπορεί να τα βοηθήσει γενικότερα στη ζωή τους, στην προσωπική τους ζωή.

Είστε δάσκαλος, πρωταθλητής και ιδιοκτήτης σε αυτόν τον χώρο. Ποιο είναι το όραμά σας; Γιατί δημιουργήσατε αυτόν τον χώρο;

Τα χρήματα δεν ήταν σίγουρα ο λόγος που με ώθησαν να ανοίξω αυτόν τον χώρο. Η αγάπη μου προς το άθλημα και τα παιδιά μου γέννησε την ανάγκη της δημιουργίας του. Ξέρω καλά πως η πυγμαχία μαθαίνει στους νέους  να σέβονται τον συνάνθρωπό τους. Και να σας πω, πως σε αυτόν τον χώρο δεν έρχονται άνθρωποι μόνο, που όνειρό τους είναι να γίνουν πρωταθλητές. Έρχονται άνθρωποι που θέλουν απλά να γυμναστούν. Η πυγμαχία ξεκουράζει το μυαλό. Από κάποια στιγμή και έπειτα οι άνθρωποι έρχονται εδώ για να ξεκουραστούν. Οι πυγμάχοι άλλωστε διαθέτουν την καλύτερη φυσική κατάσταση.

Στο συγκεκριμένο χώρο οι αθλητές μας που επιθυμούν να γίνουν πρωταθλητές έχουν τη δυνατότητα να γυμνάζονται καθημερινά, 1 με 1.5 ώρα. Οι υπόλοιποι το βλέπουν σαν ένα όμορφο χόμπυ. Κανείς εδώ δεν επιβάλλει σε κανέναν με το ζόρι να παίξει πυγμαχία.

Υπάρχουν διάφορα γκρούπ, προχωρημένων, αρχαρίων.

Μου είπατε αρχικά πως ο αδερφός σας ο Άγγελος δεν ήθελε να ασχοληθείτε με την πυγμαχία. Προτιμούσε να ασχοληθείτε με το ποδόσφαιρο. Όταν πια σας είδε να πετυχένετε, ποια ήταν η συμβουλή που σας έδωσε;

Όταν ο αδερφός μου κατάλαβε την τεράστια αγάπη μου για το άθλημα με καλοδέχτηκε. Πηγαίναμε στην Εθνική ομάδα μαζί, κάναμε ταξίδια μαζί. Το είχε πάρει απόφαση πια πως αυτός ήταν ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσω.

Όσο για τη συμβουλή που μου έδωσε;

Με δίδαξε να είμαι συγκρατημένος, να μην τσακώνομαι, να είμαι καλό παιδί, να κοιτάω με σεβασμό τον συνάνθρωπο. να γίνω ένας καλός προπονητής. Για αυτό τον λόγο άλλωστε αποφάσισα να πάω και στην Αμερική. Ακόμα και τώρα κάθε Καλοκαίρι πηγαίνω στην Αμερική και παρακολουθώ σεμινάρια.

Θα ήθελα να σας πω ακόμα, πως ο Άγγελος είναι ένα κομμάτι από εμένα. Τον αγαπάω πάρα πολύ. Και ο λόγος που τον αγαπάω δεν είναι επειδή διακρίθηκε. Αλλά επειδή ήταν πάντα δίπλα μου. Με συμβούλεψε. Με προστάτεψε.

 

 

 

 

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.