Μαίρη Χαλδαίου: «Ο μόνος λόγος που ήρθα στην Αθήνα ήταν για να διδαχθώ μπουζούκι από τον Ανδρέα Καραντίνη»

Μαίρη Χαλδαίου: «Ο μόνος λόγος που ήρθα στην Αθήνα ήταν για να διδαχθώ μπουζούκι από τον Ανδρέα Καραντίνη»

Σάββατο πρωί. Τη συναντώ σε ένα καφέ των Αθηνών. Ένιωσα από την πρώτη στιγμή πως είχαμε πολλά να πούμε και το ένστικτό μου δεν με γέλασε. Το κορίτσι από την Αιγίνα, η μουσικός Μαίρη Χαλδαίου, που ξεκίνησε τη μουσική όπως η ίδια μου αποκαλύπτει στη συνέντευξή μας, στα 25της από χόμπυ, είναι μια καλλιτέχνις που σας παροτρύνω να την γνωρίσετε.
Ερωτεύμενη με το μπουζούκι, μου περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια πως ξεκίνησε η αγάπη αυτή, που τελικά κατέληξε σε πάθος. Μου μιλάει για το δάσκαλος της Ανδρέα Καραντίνη και συγκινείται. Για το νησί της την Αίγινα, για την «Εστουδιαντίνα Αίγινας» και τον Γερμανό καθηγητή μουσικολογίας Αλέξανδρο Σπίτζιγκ.
Μια άκρως αληθινή κουβέντα, σαν εκείνη που κάνουν οι καλοί φίλοι πίνοντας κρασί, ακούγοντας μουσικούλα, «χτυπώντας» τα ποτήρια, σιγοτραγουδώντας παλιά, καλά- ελληνικά τραγούδια με τη συνοδεία μια κιθάρας ή ενός μπαγλαμά.

Και κάπως έτσι, εμπνευσμένες από τα «χρώματα» της πενιάς ενός μπουζουκιού, η κουβέντα μας ξεκινάει.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Φραγκουλάκη.

Πείτε μας δυο λόγια για εσάς- Για να σας γνωρίσει καλύτερα και το δικό μας αναγνωστικό κοινό

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αίγινα. Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική, σε μεγάλη ηλικία, συγκεκριμένα στα 25μου. Αρχικά, την ενασχόλησή μου, με τη συγκεκριμένη τέχνη την είδα ως ένα υπέροχο χόμπυ.
Στη συνέχεια κατάλαβα, πως δεν επρόκειτο μόνο για μια απλή ασχολία, αλλά για έναν έρωτα που όσο περνούσε ο καιρός δενόμουν ολοένα και περισσότερο μαζί του. Σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου, αφού πλέον ασχολούμαι επαγγελματικά.

Πως πήρα την απόφαση να ασχοληθώ; Η ιστορία είναι όμορφη και θα ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας. Στην Αίγινα, μου άρεσε να διασκεδάζω σε ένα μαγαζί. Συγκεκριμένα, σε ένα ρεμπετάδικο. Κάθε Σάββατο, λοιπόν, μαζί με τη παρέα μου, επισκεπτόμουν το συγκεκριμένο χώρο. Εκεί έπαιζε μπουζούκι, ένα μουσικός, ο Γιάννης Παπαντωνίου, ένας καλλιτέχνης ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στο νησί. Που κι εγώ με τη σειρά μου, θαύμαζα. Κάποια στιγμή λοιπόν, εκεί που απολάμβανα, όπως κάθε Σάββατο τη μουσική του, ένας ήχος από το μπουζούκι του, ένιωσα να δημιουργεί μέσα μου περίεργα συναισθήματα. Σαν να με χτυπά ηλεκτρικό ρεύμα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, είπα πως θα ξεκινήσω μαθήματα στο μπουζούκι.

Μαίρη Χαλδαίου «Ο μόνος λόγος που ήρθα στην Αθήνα ήταν για να διδαχθώ μπουζούκι από τον Ανδρέα Καραντίνη»

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή….
Εκείνη την περίοδο εργαζόμουν ως ασφαλιστικός σύμβουλος αλλά ασχολιόμουν και με τα κτηματομεσιτικά. Την ίδια περίοδο είχα πουλήσει ένα ακίνητο στη Μητρόπολη, στην Εκκλησία, το οποίο έγινε ΩΔΕΙΟ. Μια μέρα λοιπόν, περνάει από το γραφείο, η ιδιοκτήτρια της σχολής -να σας πω, πως το ΩΔΕΙΟ δεν υπάρχει πλέον, έκλεισε- και μου λέει: «Εσένα, πότε θα σε μάθουμε πιάνο»; Και της λέω, πως δεν θέλω να μάθω πιάνο αλλά μπουζούκι. Μου πρότεινε λοιπόν να ξεκινήσω μαθήματα με τον δασκάλα της σχολής. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, το μπουζούκι δεν το εγκατέλειψα ποτέ. Γεννήθηκε ένας έρωτας, μεγάλος.

 Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που εσείς θαυμάζετε;

. Μου αρέσει ο Μανώλης ο Καραντίνης. Είναι ένας δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Συγκεκριμένα, είναι ένας απο τους κορυφαίους δεξιοτέχνες του μπουζουκιου αυτη τη στιγμή στην Ελλάδα. Αυτή την περίοδο μάλιστα, αξίζει να σας πω, πως δάσκαλός μου είναι ο γιος του ο Ανδρέας. Ένας καταπληκτικός άνθρωπος και καλλιτέχνης. Η τεχνική του αλλά και ο τρόπος με τον οποίο παίζει μπουζούκι, με έχει μαγέψει. Δίπλα του, εξελίσσομαι και νιώθω ήδη πως του χρωστάω πολλά. Ήθελα εδώ και αρκετό διάστημα, να διδαχθώ, μουσική από έναν σπουδαίο καλλιτέχνη. Και νιώθω φέτος πως τα κατάφερα. Ο μόνος λόγος που ήρθα στην Αθήνα ήταν για να διδαχθώ μπουζούκι από τον Καραντίνη.

-Μεταξύ άλλων μιλήσαμε και για το νησί της την Αίγινα-

 Μου είπατε, αρχικά πως γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στην Αίγινα. Πείτε μου τα σημεία, που αξίζει κάποιος ταξιδιώτης να επισκεφτεί στο νησί σας, αν βρεθεί για πρώτη φορά.

Η Αίγινα είναι ένα πανέμορφο νησί. Υπάρχουν πολλά σημεία. Θα του πρότεινα σίγουρα να επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο της
Κολώνας, το Ναό της Αφαίας. Φυσικά τον Άγιο Νεκτάριο που είναι η μεγαλύτερη εκκλησία στα Βαλκάνια. Θα του πρότεινα να επισκεφτεί και τα μαγαζάκια που διαθέτουν παραδοσιακή μουσική. Η Αίγινα είναι ένα νησί που έχει ζωή και σίγουρα μπορεί να προσφέρει διασκέδαση και όμορφες εμπειρίες στον επισκέπτη της. Ιδιαίτερα τους μήνες του Καλοκαιριού. Θα του πρότεινα, επίσης, δίχως δεύτερη σκέψη, να παρευρεθεί στο Φεστιβαλ του Φυστικιού, το οποίο φιλοξενεί πολλούς καλλιτέχνες απο την Αθήνα.

Επίσης….
Να επισκεφτεί, την Πέρδικα, το πιο γραφικό ψαροχώρι της Αίγινας με πανέμορφη θέα το μικρό νησάκι Μονή και τα Μέθανα.

Πιστεύετε πως λείπει κάτι από τον τόπο αυτό- Και αν ναι, τι είναι αυτό;

Το νησί μου είναι ένας τόπος αξιοζήλευτος. Που όμως, σίγουρα, λείπουν αρκετά πράγματα. Όπως: Θα ήθελα να ήταν ένας τόπος περισσότερο καθαρός. Και εύχομαι φέτος, να ενωθεί ο αγωγός του νερού, ένα ζήτημα βασικό για την περιοχή μου.
Να σας πω, πως φέτος, οι περισσότεροι δρόμοι, φτιάχτηκαν. Αντιμετωπίζαμε σημαντικό πρόβλημα με τους δρόμους, θα μπορούσα άνετα να τους χαρακτηρίσω ακόμα και επικίνδυνους.

 Ποιες οι δραστηριότητες ενός παιδιού και έπειτα ενός εφήβου που μεγαλώνει στο νησί

Μπορεί να μοιράσει τον χρόνο του, ανάμεσα σε αθλητικές αλλά και μουσικές δραστηριότητες. Υπάρχει η «Εστουδιαντίνα Αίγινας», που έχω τη τιμή και τη χαρά να συμμετέχω κι εγώ. Η Εστουδιαντίνα είναι μια μικρή ορχήστρα, στην οποία συμμετέχουν παιδιά που μαθαίνουν παραδοσιακά όργανα. Εγώ εκεί συνοδεύω με κιθάρα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας μιλήσω για τον κ. Αλέξανδρος Σπίτζιγκ -και να σταθώ-. Ο κ Αλέξανδρος Σπίτζιγκ, είναι καθηγητής μουσικολογίας, είναι Γερμανός και δεν έχει καθόλου ελληνικές ρίζες και ο λόγος που θα σταθώ είναι γιατί ένας Γερμανός ήρθε για να ασχοληθεί με την ελληνική μουσική και να προσφέρει απλόχερα το ταλέντο και τη μοναδική του γνώση στο νησί και στα παιδιά της Αίγινας. Εκείνος δημιούργησε την «Εστουδιαντίνα Αίγινας». Το αποτέλεσμα της δουλειάς του, -φανερά συγκινημένη-, σας λέω πως είναι μοναδικό. Φετος μάλιστα, συμμετείχαμε στην έναρξη του «Aegina Fistiki Fest».

Υπάρχουν παιδάκια που παίζουν μπουζούκι, τραγουδούν, ούτι, λαούτο. Σιγά, σιγά, μεγαλώνει η ορχήστρα αυτή. Και η ομορφιά είναι τεράστια στα δικά μου μάτια, γιατί βλέπω νέους ανθρώπους να ασχολούνται, όχι μόνο με τον αθλητισμό αλλά και με τη μουσική.

 Θα θέλατε να αλλάξει κάτι στο νησί σας;

Θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Όπως να φτιάξουν κάποια πράγματα.

 Όπως;

Το κλειστό γήπεδο του μπάσκετ. Δεν ενδείκνυται για προπονήσεις. Όμως, οφείλω να σταθώ στο γήπεδο του ποδοσφαίρου που αποτελεί ένα στολίδι για το νησί. Ακόμα και οι αθλητές που ασχολούνται με το στίβο, μπορούν να βρουν χώρο για τις προπονήσεις τους. Βλέπω ανθρώπους να τρέχουν, να περπατούν και χαίρομαι. Νιώθεις όμορφα όταν ο τόπος σου εξελίσσεται.

Δεν παραλείψαμε να μιλήσουμε ακόμα και για τα μουσικά show που τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστούν στην ελληνική τηλεόραση

 Πως βλέπετε την προβολή όλων αυτών των μουσικών show στην ελληνική τηλεόραση- Πιστεύετε πως βοηθούν τους νέους καλλιτέχνες;

Βοηθούν αυτούς που θέλουν.

 Δηλαδή;

Αυτούς που πραγματικά αξίζουν δεν τους βοηθούν. Υπάρχει μια «μουσική κονσέρβα», αν μου επιτρέπετε τον όρο. Και όπως είχε πει στο παρελθόν ο αείμνηστος Ζαμπέτας, «κατασκευάζουν» πλέον, συνθέτες, μουσικούς οι ίδιοι οι παραγωγοί.Δεν είναι αυτή η ελληνική μουσική.

Στα show πρωταγωνιστεί το ξενόφερτο, όπως για παράδειγμα η ραπ, ούτε η λαϊκή, ούτε η παραδοσιακή μουσική κατέχουν καμία ιδιαίτερη θέση. Επαναλαμβάνω, δεν είναι αυτή η ελληνική μουσική.Δυστυχώς, έχουμε ξεφύγει υπερβολικά.Και αυτό που παρατηρώ επίσης, είναι πως απορρίπτουν αξιόλογες φωνές εξαιτίας της εμφάνισης.

Γιατί η εμφάνιση, για κάποιους παίζει σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη ενός τραγουδιστή και όχι η φωνή. Πιστεύω πως κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν παντελώς το ελληνικό στοιχείο από τα ελληνικά τραγούδια.

Γιατί πιστεύετε πως υφίσταται αυτός ο «πόλεμος»;

Με θλίψη σας λέω, πως στα περισσότερα τραγούδια που γράφονται, δεν υπάρχει το μπουζούκι. Και ας αφήσουμε στην άκρη το μπουζούκι. Το ύφος των τραγουδιών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε παραδοσιακό αλλά ούτε και λαϊκό. Όλα τα τραγούδια είναι ίδια. Ίδιοι στίχοι, ίδια ρεφρέν. Ίδιες φωνές. Δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι ποιος.

Παλαιότερα ξεχώριζες. Ήξερες πως αυτός είναι ο Καζαντζίδης, αυτός ο Περπινιάδης. Έχει χαθεί η ποιότητα. Και πιστεύω πως τα βιώματα παίζουν σημαντικό ρόλο. Δεν μπορεί ένας άνθρωπος να τραγουδήσει λαϊκό τραγούδι, αν δεν έχει βιώματα.

Για να τραγουδήσει ή πιο σωστά να ερμηνεύσει κάποιος λαϊκό τραγούδι πρέπει να έχει ζήσει έντονα τον πόνο,την ερωτική απόρριψη, τη δυστυχία, τη ξενιτιά, τη φτώχεια, να είναι αυτοδημιούργητος. Με λίγα λόγια να γνωρίζει καλά, τι σημαίνει ξεκινάω απο το 0 και μόνος μου. Να γνωρίζει τι εστί βιοπάλη. Για αυτό και ονομάζεται λαϊκό τραγούδι.

 Θα λαμβάνατε ποτέ μέρος σε ένα μουσικό διαγωνισμό;

Όχι. Γιατί θεωρώ πως οι άνθρωποι των συγκεκριμένων show, δεν έχουν γνώση. Θα ήθελα, αν τελικά έπαιρνα την απόφαση να λάβω μέρος, οι κριτές να έχουν γνώση από λαϊκή μουσική. Και θα επιθυμούσα επίσης τα μέλη της επιτροπής να ανήκουν στην παλιά γενιά των μουσικών, των συνθετών, των καλλιτεχνών, των τραγουδιστών.

Τι πιστεύετε πως προσφέρει η μουσική στον άνθρωπο

Η μουσική είναι φάρμακο. Και όποιος ασχολείται με τη μουσική από μικρός, αποκτά διαφορετική παιδεία και κουλτούρα. Ξεχωρίζει απο το σύνολο. Ωριμάζει πιο γρήγορα. Η μουσική είναι το φάρμακο της ψυχής. Η μουσική εξασκεί το πνεύμα, τα χέρια, τη καρδιά, τη ψυχή. Η μουσική είναι τα πάντα. Την ώρα που παίζεις και τραγουδάς, δίνεις τη ψυχή σου.

. Ποιον θεωρείτε λαϊκό τραγουδιστή, εσείς σήμερα;

Τον θέμη Αδαμαντίδη. Είναι αυτή τη στιγμή η νούμερο 1 Λαϊκή φωνή. για εμένα.

Σας ευχαριστώ κ. Χαλδαίου
Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.