Πολιτικός Τύπος: «Πόσο ξεφτίλας μπορείς να είσαι; – Ένα συγκλονιστικό mail από μια υπάλληλο super market»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ – protothema.gr

Όπως και το 1821. Όπως και με το άδοξο και ταπεινωτικό φινάλε εκείνου του Αγώνα. Όταν ο Ιμπραήμ κατέκαιγε την Πελοπόννησο ενώ οι Ελληνες αρχηγοί ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί μετράγανε τις δανεικές Αγγλικές λίρες. Αν δεν πιστέψουμε. Αν δεν πειθαρχήσουμε. Αν δεν ομονοήσουμε. Αν δεν οργανωθούμε. Αν δεν αυτό-προστατευτούμε. Και αν δεν υιοθετήσουμε, ασπαστούμε και κάνουμε ευαγγέλιο την άποψη που λέει «μείνε σπίτι για να προστατεύσεις τους άλλους, όχι μόνο τον εαυτό σου». Αν δηλαδή δεν επιδείξουμε πνεύμα συλλογικής, μαζικής αλληλεγγύης προς όλους, τότε θα καταστραφούμε

Εσένα το λέω που παριστάνεις τον καμπόσο. Θα πεθάνεις ρε και θα πάρεις μαζί σου δεκάδες άλλους αθώους και αμόλυντους. Μα πόσο ξεφτίλας μπορεί να είναι κάποιος σε τόσο κρίσιμες στιγμές; Πόσο;

ΣΠΥΡΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ – ethnos.gr

Πολλοί είναι εκείνοι που ακόμα δεν έχουν πάρει μυρωδιά ότι πρέπει να προφυλάσσονται αλλά και να προφυλάσσουν την υγεία του κοινωνικού συνόλου. Είναι οι ίδιοι που βήχουν και φτερνίζονται χωρίς να βάζουν το χέρι τους στο πρόσωπό τους, αποτελούν τα ίδια μιάσματα τα οποία πετάνε μάσκες και γάντια έξω από τους κάδους σκουπιδιών.

Ίσως μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους που σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, κατά τις οποίες ο κοινωνικός ιστός πρέπει να παραμείνει αρραγής, προσπαθούν να σου φάνε τη σειρά στο σούπερ μάρκετ. Το κάνουν μπας και πάρουν κάνα αντισηπτικό παραπάνω και σωθούν, όπως το έχουν στο κεφάλι τους, αλλά η ψυχή τους δεν καθαρίζει με καμιά δραστική ουσία. Άλλωστε, ο Βρετανός συγγραφέας Τζωρτζ Όργουελ, εξαιρετικά επίκαιρος στις ημέρες μας, είχε γράψει: «Μια από τις πιο έντονες εμπειρίες του πολέμου είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αηδιαστική μυρωδιά ανθρώπινης προέλευσης». Και, φυσικά, δεν εννοούσε, μόνο, την οσμή των πτωμάτων.

Σε αυτόν τον πόλεμο με τον κορονοϊό, κύριε καθηγητά, κύριε Τσιόδρα, έχετε δίκιο: ο κορονοϊός χτυπά όσους δεν έχουν πάρει μυρωδιά για το τι πραγματικά συμβαίνει.

KATEΡΙΝΑ ΣΕΡΕΤΗ – newsit.gr

«Θέλω να διαθέσετε 5 λεπτά από τον χρόνο σας και να διαβάσετε αυτό το mail. Είμαι υπάλληλος super market από αυτούς με τον φοβερό μισθό τον 380 ευρώ τον μήνα όπως και τα περισσότερα παιδιά. Λυπάμαι πολύ που το λέω μα θεωρώ πως ακόμη ο κόσμος δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει! Τα super market δεν είναι χώρος αναψυχής! Την Κυριακή το βράδυ χάρηκα που άκουσα για την απαγόρευση και πίστεψα πως όλα θα είναι καλύτερα! Μάταια όμως! Ο κόσμος έρεε για να πάρει τα βασικά! Ξέρετε ποια ήταν αυτά; Μια γλάστρα! Ένα χαρτί, ένα πανί ξεσκονίσματος! Αναρωτήθηκα πως βγαίνουν; Ρώτησα κάποιους! “Α! Στείλαμε μήνυμα” μου είπαν έτσι απλά! Τι να σου κάνει και η κυβέρνηση και η κάθε κυβέρνηση όταν εσύ ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της κατάστασης! Έχουμε και εμείς οικογένειες, θέλουμε να τους δούμε αλλά δεν το κάνουμε για ευνόητους λόγους! Αύξησαν τις ώρες γιατί; Για να έρχονται να κάνουν την βόλτα τους αφού δεν έχουν που αλλού να πάνε; Και δυστυχώς εμάς δεν μας σκέφτεται κάνεις! Είμαστε και εμείς εκεί με κίνδυνο τις ζωές μας! Σας παρακαλώ γράψτε αν μπορείτε 2 γραμμές μήπως μπορέσει ο κόσμος να καταλάβει! Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι υγεία!».

ΘΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ – iefimerida.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ το πήγε… στην άλλη άκρη! Ο Τσακαλώτος μας είπε ότι «αυτός θα είχε εξαγγείλει πιο γρήγορα και πιο δραστικά μέτρα…». Ο Πολάκης (ναι, ναι ο Πολάκης!) βγήκε και ούρλιαζε ότι αν ήταν αυτός στο τιμόνι της δημόσια υγείας, θα είχε… λύσει όλα τα προβλήματα του ΕΣΥ που.. δεν έλυσε στα 4 χρόνια που ήταν στο τιμόνι του! Χαρίτσης και Αχτσιόγλου μας εξηγούν γιατί τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση «θα καταστρέψουν την οικονομία!» -κάνοντας πως δεν ακούν την παγκόσμια αγωνία για την απειλή μιας πρωτοφανούς οικονομικής ύφεσης εξ αιτίας της πανδημίας. Αυτοί, ξέρουν καλύτερα- το απέδειξαν άλλωστε με την διακυβέρνησή τους…

Ο Τσίπρας… μένει στο σπίτι «και ασκεί υπεύθυνη κριτική…», όπως τουιτάρισε. Άλλο, τώρα, που ο πρώην Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην αναπληρωτής υπουργός Άμυνας κ. Πάνος Ρήγας βγήκε στον (κομματικό) ραδιοσταθμό « Στο Κόκκινο» και προειδοποίησε την κυβέρνηση «να μην διανοηθεί να κάνει πράξη τις φήμες που προβάλλουν τα ΜΜΕ περί παρουσία του στρατού στους δρόμους, γιατί θα βρει απέναντί της συλλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά… και τον ίδιο προσωπικά!» Προφανώς αυτός ο αριστερός… Κινγκινάτος, υποψιάζεται απόπειρα πραξικοπήματος του Μητσοτάκη! Κι’ αφού ο κόσμος «μένει σπίτι» αναλαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Ρήγας να σώσουν την Δημοκρατία!

Τα φαινόμενα αυτά, δεν είναι μεμονωμένα και ξώφαλτσα. Εντάσσονται σε μια «λογική» που υπάρχει στον ζαλισμένο ακόμη από την ήττα ΣΥΡΙΖΑ: το «παίζουμε» κεντροαριστεροί μπας και απορροφήσουμε το ΚΙΝ.ΑΛ, αλλά ταυτόχρονα κάποιοι… Τουπαμάρος σε διατεταγμένη υπηρεσία κανακεύουν το σκληρό αριστερό ιδεοληπτικό κοινό, μην χάσουμε και αυτόν τον πυρήνα…

MAKHΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ – zougla.gr

Εδώ ο στίχος του Σαββόπουλου πάει κουτί: «Δεν είμαι Πασόκα, δεν είμαι ούτε ΚΚΕ – τότε δεν υπήρχε Σύριζα- είμαι ό,τι είμαι κι ό,τι τραγουδώ για σε». Δεν είμαι σίγουρα ούτε Νέα Δημοκρατία γιατί όταν αρχίσεις να είσαι κάτι από όλα αυτά παύεις να είσαι πολύ απλά δημοσιογράφος.

Μη γίνεστε οπαδοί και μην απαιτείτε πάντοτε ο δημοσιογράφος να συμφωνεί μαζί σας ή να εξυπηρετεί τα θέλω σας. Υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει παρατηρήσει κάτι που εσείς δεν είδατε και να σας οδηγήσει σωστά στις επόμενες επιλογές σας.

Όπως χθες που παρατηρούσα τους αστυνομικούς να πραγματοποιούν ελέγχους στους δρόμους φορώντας  γάντια και να πιάνουν τα έγγραφα των οδηγών αγνοώντας ότι έτσι μετατρέπονταν σε φορείς του κορωνοϊού από τον έναν οδηγό στον άλλον. Κάποιος έπρεπε να τους το εξηγήσει πριν βγουν στους δρόμους και μακάρι μετά την επισήμανσή μας να βρεθεί εκείνος που θα τους καθοδηγήσει σωστά.

Νομίζω ότι με αυτή την απλή παρατήρηση μπορούμε να κλείσουμε τη σημερινή μουρμούρα για ένα σύνθετο πρόβλημα που μας ταλανίζει αρκετές μέρες τώρα.

Ας ελπίσουμε ότι αυτή η καταραμένη καμπύλη του Covid-19 θα πάρει επιτέλους την κατιούσα για να ξαναβρούμε τους φίλους μας, τις παλιές συνήθειες, τα ακρογιάλια, τα βουνά και τους κάμπους.

ΝΙΚΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ – newsbomb.gr

Υπάρχει και άλλος πόλεμος. Πάλι με τον Τούρκο. Δεν ησυχάζει… Τώρα, χρησιμοποιεί ανθρώπους για «σφαίρες». Τώρα, κομπάζει ότι θα γεμίσει δυστυχία ολόκληρη την Ευρώπη. Περηφανεύεται ο βλάκας… Τώρα πάει να περάσει τον Έβρο. Ο βλάκας… Και τρώει τα μούτρα του. Τη μία φορά μετά την άλλη. Σουλτάνε, μάλλον δεν σε δίδαξε η Ιστορία… Δεν έμαθες ότι οι Έλληνες όταν έρχεται η ώρα να φυλάξουν Θερμοπύλες, δεν κάνουν πίσω. Δεν έμαθες ότι όταν οι Έλληνες νιώθουμε τον κίνδυνο γινόμαστε μια γροθιά. Δεν έμαθες καν ότι όταν αυτή η μικρή χώρα νιώσει ότι απειλείται, γίνεται αυτοκρατορία. Την κάνουν οι τρελοί που φυτρώνουν, αιώνες τώρα, σε αυτόν τον τόπο… Θα μάθεις κι εσύ, όπως έπαθαν κι έμαθαν οι πρόγονοι σου… Αυτοί που σαν σήμερα, 199 χρόνια πριν άρχισαν να μετρούν αντίστροφα… Ετοιμάσου, έρχεται η σειρά σου… Στον Έβρο, στα νησιά, στο Καστελόριζο μας… Παντού. Λάθος. Στο Καστελλόριζο! Με δύο «λ» όπως η Ελλάδα… Έτσι μου έγραψε ένας Ακρίτας. Το πιο ωραίο «λάθος»…

Ακούστε Πατριώτες. Ακούστε Έλληνες. Αιώνες τώρα, η Ελλάδα μας αντέχει… Και θα αντέχει. Όποιος και αν είναι ο εχθρός, θα τον νικήσουμε… Για τον Κορονοϊό αρκεί να μείνουμε σπίτι. Για τον Τούρκο πρέπει να μείνουμε στις επάλξεις!

Και να προσευχόμαστε… Στην Παναγιά. Για τους ανθρώπους μας αλλά και για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και όσους φυλάνε Θερμοπύλες. Από τον Έβρο μέχρι το Καστελλόριζο. Έμαθα, πατριώτη… Είδες!

AΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ – in.gr

Η Ελλάδα στο διάβα των 200 χρόνων από την Επανάστασή της για την εθνική της ανεξαρτησία και τη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους, βίωσε πολλές κρίσεις με πολλαπλές συνέπειες.

Η κρίση και οι παρενέργειές της μπορεί να αναπροσαρμόζουν προτεραιότητες σε όλα τα επίπεδα, αλλά συνιστούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για αναστοχασμό, συλλογικό και ατομικό.

Η επέτειος των 200 χρόνων είναι ευκαιρία για μια νέα συνειδητοποίηση και της ίδιας της υπόστασης της κοινωνίας, της ατομικής και συλλογικής πορείας. Αποτελεί μια ευκαιρία για ευρεία δημόσια συζήτηση σχετικά με το τι προτάσσουμε στο νέο σκηνικό που δημιουργείται παγκόσμια και αλλάζει τον κόσμο στο σύνολό του;

Ποιες είναι οι νέες προτεραιότητες της χώρας;

Ποια πρέπει να είναι η παρέμβαση του Κράτους και σε ποιο σημείο;

Ποιος ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα και σε ποιο βαθμό δύναται να υπάρξουν συνέργειες με το Κράτος;

Ποιοι οι νέοι εθνικοί στόχοι στο νέο περιβάλλον που αλλάζει δραματικά;

TZΩΡΤΖΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ – documentonews.gr

Αυτή τη …θαυμάσια στρατηγική τη βιώσαμε άπαντες στο πετσί μας στη Μνηνονιακή εποχή που ξεκίνησε το 2010 με μείωση μισθών και επέφερε μία γιγάντωση του δείκτη ανεργίας που προκάλεσε χιλιάδες λουκέτα επιχειρήσεων της πραγματικής οικονομίας σε ένα εφιαλτικό φαύλοκύκλο που διήρκεσε 5 τουλάχιστον χρόνια μέχρι να αρχίσει να αλλάζει το σκηνικό…

Ποιοι μπορεί να αντέξουν; Μα οι μεγάλες επιχειρήσεις που διαθέτουν υψηλή κεφαλαιοποίηση και για έξι μήνες μπορούν να ρίξουν κεφάλαια στις επιχειρήσεις τους ώστε να περιορίσουν τη χασούρα… Τώρα όμως αυτές οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν και ένα έξτρα δέλεαρ… Το αναπόφευκτο λουκέτο πολλών μικρών που δεν θα αντέξουν την οικονομική ασφυξία που φέρνει η περικοπή της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων θα δώσει μέσα στο 2021 αυξηση τζίρου σε όσους επιβιώσουν…

ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΣ – libre.gr

Χρόνια μας πολλά! Μια ευχή σαν κραυγή. Μια ευχή που προσπαθεί να κατανικήσει τον φόβο. Αλλά και μια κραυγή προς εκείνους που έχουν λόγο και καραδοκούν ενίοτε πονηρά και υστερόβουλα να συνθέσουν τον κόσμο μετά τον κοροναϊό κατά τρόπο που να μετατρέψει την αρρώστια σε “ευλογία” και την κρίση σε ευκαιρία.

Μετρώντας νεκρούς και νοσούντες, ψηλαφίζοντας την καταστροφή, το ερώτημα που πρέπει να διατυπωθεί σήμερα είναι: Ευλογία και ευκαιρία για ποιούς;

Ο γιατρός, ο νοσηλευτής, το παιδί που κάνει delivery, ο άνεργος αυτής της κρίσης, η κοπέλα στο σούπερ μάρκετ και άλλοι πολλοί ξέρουν τις απαντήσεις. Οι κυβερνήσεις, οι αγορές, τα ιερατεία και τα διευθυντήρια; Και εκείνοι τις γνωρίζουν.

Μόνο που είναι πολύ πιθανό -δυστυχώς- οι απαντήσεις των μεν να μην συνάδουν με τις απαντήσεις των δε.

Αυτό θα είναι το μείζον της επόμενης μέρας…

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ – kathimerini.gr

Κορώνα – γράμματα η μοίρα της ανθρωπότητας. Για εφιαλτική κυριολεξία πρόκειται, όχι για μακάβριο λογοπαίγνιο. Ο κορωνοϊός αφάνισε ήδη χιλιάδες ανθρώπους, απειλεί δε ασύγκριτα περισσότερους – και μάλιστα, προς το παρόν, κυρίως σε χώρες ακμαίες. Παγώνει ο νους, εικάζοντας τι θα συμβεί αν η νόσος αλώσει και την Αφρική ή την Ινδία με τους αναρίθμητους πένητες, που δεν έχουν καν πρόσβαση σε καθαρό νερό (ποιο σαπούνι), καθώς και χώρες εκθεμελιωμένες από τον πόλεμο: τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν.

Αν παραδόθηκαν χωρίς σοβαρή αντίσταση κράτη όπως η Ιταλία και η Ισπανία, πού να βρεθεί σωστική αλληλεγγύη για τους έτσι κι αλλιώς παρίες του κόσμου τούτου. Πώς να σωθεί το Ιράν, λ.χ., έτσι όπως παγιδεύθηκε ανάμεσα στους μουλάδες (που κηρύσσουν ότι τον ιό τον κατασκεύασαν αμερικανικά εργαστήρια) και τους Αμερικανούς, που δεν αίρουν το καταστροφικό εμπάργκο και αντιπροτείνουν «φιλανθρωπική βοήθεια» επικοινωνιακού χαρακτήρα; Και πώς να αποφύγουν το μαζικό θανατικό οι Παλαιστίνιοι στην πυκνοκατοικημένη Λωρίδα της Γάζας, όταν, όπως δήλωσε ο διευθυντής του γραφείου του ΠΟΥ για την Παλαιστίνη, λόγω του πολύχρονου αποκλεισμού καταστράφηκε το σύστημα υγείας (δεν υπάρχουν ούτε τα βασικά φάρμακα) και επιπλέον το 90% του νερού θεωρείται μεν πόσιμο, στην πραγματικότητα όμως είναι ακατάλληλο.

sdna.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.