Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Ζωγράφου: Πάμε πλατεία; Μια πόλη για όλους και όλες ή και όχι… Φοβούνται τον ιό, ή τις ανησυχίες μας;

Πάμε πλατεία;

Στην περίοδο που αναγκαστικά περιοριστήκαμε στα σπίτια μας, λόγω της πανδημίας, αναδείχθηκε περισσότερο από ποτέ η ανάγκη ύπαρξης δημόσιων χώρων και χώρων πρασίνου. Και ενώ θα περίμενε κανείς σε αυτά τα πλαίσια, να γίνει κάποια προσπάθεια αναβάθμισης αυτών των χώρων, προς όφελος των πολιτών και της αξιοπρεπούς διαβίωσης τους, αυτή τη στιγμή διεξάγεται ένας ιδεολογικός πόλεμος ενάντια στις πλατείες και τους ελεύθερους χώρους κάθε γειτονιάς.

Μια πόλη για όλους και όλες ή και όχι…

Και, βέβαια, μιλώντας για το ζήτημα των δημόσιων χώρων θα πρέπει να ορίσουμε ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός δεν αποτελεί μόνο τεχνικό, αλλά κατεξοχήν κοινωνικοπολιτικό. Γειτονιές -αλλά και ολόκληρες πόλεις συχνά- δομούνται, όχι με γνώμονα τη διασφάλιση του καλού βιοτικού επιπέδου όλων των κατοίκων, μα μόνο των προνομιούχων.

Ο τρόπος δόμησης των «πλούσιων» προαστίων με τα ευρύχωρα σπίτια, τους κήπους και τα πάρκα, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να συγκριθεί με τον τρόπο δόμησης των πιο «φτωχών» γειτονιών. Πολυκατοικίες κουτιά, χτισμένες η μία πάνω στην άλλη, απουσία στοιχειώδους προσβασιμότητας που δυσχεραίνει τη ζωή των ανάπηρων συμπολιτών μας, φθαρμένα ή και κατεστραμμένα πεζοδρόμια, απουσία χώρων πρασίνου, και λίγες πλατείες που μοιάζουν κατειλημμένες από τα αυτοκίνητα και τα τραπεζοκαθίσματα των μαγαζιών.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι λίγοι ελεύθεροι χώροι και χώροι πρασίνου που υπήρχαν, συστηματικά υποβαθμίστηκαν και εγκαταλείφθηκαν. Πάρκα και πλατείες έμειναν απεριποίητα και κυρίως αφιλόξενα για τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Και όλα αυτά για να έρθουν με τις σειρά τους οι ιδιωτικοποιήσεις σε πάρκα, παραλίες, δημόσια οικόπεδα και ιστορικά κτίρια.

Φοβούνται τον ιό, ή τις ανησυχίες μας;

Η μάχη κατά των δημόσιων και των ελεύθερων χώρων είναι μια μάχη συνειδησιακή. Είναι μια μάχη διπλή, τόσο απέναντι στην ύπαρξη «κοινών αγαθών» όσο και στην ανάπτυξη συλλογικών δομών. Οι κοινοί χώροι ,όπου έχουν πρόσβαση όλοι και όλες, δεν παρέχουν απλά ένα καλύτερο επίπεδο ζωής, αλλά μπορούν να αποτελέσουν την καρδιά της ανάπτυξης των κοινοτήτων, καθώς και σημείο αναφοράς της συλλογικής έκφρασης. Για αυτό δεν μας κάνει εντύπωση η αντίδραση της κυβέρνησης με τις βίαιες επιθέσεις κατά των πολιτών σε διάφορες πλατείες.

Σκοπός δεν ήταν απλά η προστασία από την εξάπλωση του κορωνοϊού, καθώς αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί και με την ειρηνική απομάκρυνση των ατόμων, αλλά η κατάπνιξη οποιασδήποτε προσπάθειας επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου.

Μέσα στην νέα συγκυρία, θεωρούμε πως ήρθε η ώρα να ανακτήσουμε τους δημόσιους χώρους και να τους επανοηματοδοτήσουμε . Ο μετασχηματισμός των πάρκων και των πλατειών σε ζωντανούς χώρους συνάντησης όλων των μελών της κοινωνίας, κι όχι απλά σημεία διέλευσης, δημιουργεί ένα νέο τρόπο αλληλεπίδρασής τόσο των ανθρώπων μεταξύ τους όσο και με το δομημένο και φυσικό περιβάλλον γύρω τους.

Από τους νέους και τις νέες που πίνουν τις μπύρες τους, ως τους ηλικιωμένους που κάνουν βόλτα τους υπό τους ήχους των μουσικών του δρόμου, όχι μόνο επανεφευρίσκονται οι τόποι συνάντησης και διασκέδασης, αλλά και δημιουργούνται ένα νέοι τρόποι συλλογικής και κοινωνικής οργάνωσης.

NEOΛΑΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.