Στις πιο κάτω κατηγορίες συνέβαιναν και συμβαίνουν τέρατα!

Στην Νίκαια συνέβη αυτό που είχαν φανταστεί όλοι αλλά κανείς δεν το (πέρι)γράφει. Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης.
Ο Εργοτέλης στο Ηράκλειο δεν έχει πολύ κόσμο. Έχει επίσης Αιγύπτιο ιδιοκτήτη που απουσιάζει από την Ελλάδα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου και φυσικά απουσιάζει και από τα κέντρα αποφάσεων. Κοινώς, δεν διαθέτει κανένα από τα στοιχεία που καθιστούν κάποιον δυνατό εκτός γηπέδων στο ελληνικό ποδόσφαιρο (παρότι ασφαλώς εκείνοι που θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν, του κλείνουν και πάλι το μάτι). Που πάει να πει ότι στα δημοσιογραφικά γραφεία εκτός Ηρακλείου, αντιμετωπίζεται ως επί το πλείστον κάπως έτσι: «Έλα μωρέ τώρα, ποιος Εργοτέλης»…

Έλα όμως που ο «ποιος Εργοτέλης» αποδείχθηκε πολύ δυνατός μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Πιο δυνατός εν πάση περιπτώσει από όσο περίμεναν οι περισσότεροι. Ενώ άπαντες τον είχαν ξεγραμμένο, νίκησε τον Λεβαδειακό, νίκησε την Ξάνθη και πήγε στην Νίκαια για να παίξει έναν τελικό ανόδου με τον Ιωνικό. Και προηγήθηκε κιόλας.

Μετά συνέβη ό,τι οι περισσότεροι από εμάς μπορούσαμε να φανταστούμε. Ο διαιτητής Φωτιάς άφησε τον Εργοτέλη με δέκα παίκτες, σε μια φάση που όχι απλώς δεν υπήρχε δεύτερη κίτρινη κάρτα αλλά δεν έγινε καν φάουλ! Από αυτό το ανύπαρκτο φάουλ ξεκίνησε το 1-1, του οποίου όμως προηγήθηκε τουλάχιστον μια παράβαση πάνω στον τερματοφύλακα των γηπεδούχων.

Δηλαδή φάουλ που δεν είναι, δεύτερη κίτρινη που δεν είναι, επιθετικό φάουλ στον τερματοφύλακα, 1-1 ο Ιωνικός και με παίκτη παραπάνω. Το τελικό 2-1 ήρθε απολύτως φυσιολογικά. Ανατροπάρα (που διάβασα και σε ένα σάιτ) και απευθείας άνοδος για τον Ιωνικό. Πλήρης σιγή στα περισσότερα κεντρικά MME για την διαιτησία του Φωτιά. Η οποία ήταν κακή έτσι κι αλλιώς – θα μπορούσε π.χ. να δώσει πέναλτι υπέρ του Ιωνικού στο 0-0. Αλλά από το 0-1 κι έπειτα έγινε κάκιστη. Κάποιος κακοπροαίρετος θα την έλεγε και ύποπτη.

Όσον αφορά στα εκτός γηπέδου; Η διοίκηση του Εργοτέλη καταγγέλλει τραμπουκισμούς στις κερκίδες με την κάλυψη της αστυνομίας καθώς και την παρουσία τουλάχιστον 50 ανθρώπων. Τα πλάνα και οι φωτογραφίες επιβεβαιώνουν τουλάχιστον την ύπαρξη υπεράριθμων. Για τα υπόλοιπα, δεν ήμουν εκεί, δεν ξέρω να σας πω. Ήταν όμως κάμποσοι δημοσιογράφοι. Ήταν οι κάμερες της ΕΡΤ. Έκανε κάποιος ρεπορτάζ σχετικά; Μπορεί ένας καλός συνάδελφος από όσους βρέθηκαν στο γήπεδο να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει όσα λένε από την πλευρά του Εργοτέλη; Είδαν κάτι παράξενο, αντικανονικό, άγριο ή όλα ήταν καλώς καμωμένα;

Έχω κι άλλες απορίες. Για ποιο λόγο δημοσιογράφοι φίλα προσκείμενοι στην ΑΕΚ πανηγυρίζουν την άνοδο του Ιωνικού και κάνουν ό,τι δεν συνέβη τίποτα στραβό στο επίμαχο παιχνίδι; Για ποιο λόγο ΜΜΕ φίλα προσκείμενα στον Ολυμπιακό αντιδρούν με τον αντίθετο τρόπο, οργή και στεναχώρια δηλαδή για την άνοδο του Ιωνικού;

Και τέλος πάντων, όπως αναρωτηθεί κι άλλες φορές, ντρέπεται κανείς για όλα τα παραπάνω;

Δεν θέλω να πω περισσότερα. Το πρόβλημα είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο: όσο η δημοσιογραφική οπτική παραμένει οπαδική ή εξυπηρετεί συμφέροντα, η όποια εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι μισή!

Ναι, στην Σούπερ Λίγκα τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια, οι ομάδες παίρνουν κατά κανόνα αυτό που αξίζουν. Οι ξένοι διαιτητές και το VAR έχουν επιφέρει μια σχετική ισορροπία. Και όλα ετούτα είναι θετικά βήματα.

Αλλά στις πιο κάτω κατηγορίες συνέβαιναν και συμβαίνουν τέρατα. Χωρίς κανείς να μπαίνει ουσιαστικά στον κόπο να τα περιγράψει.

Διότι εντάξει μωρέ τώρα, σιγά, ποιος Εργοτέλης; Ο Ιωνικός και η ΑΕΚ να κερδάνε…

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.