Τι κάνετε μωρέ; Όχι άλλο κάρβουνο!!!

Οι πράσινοι… έτσι ξαφνικά από ΟΜΑΔΑ έγιναν παιδική χαρά και η μία ξεφτίλα διαδέχεται την άλλη.

Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.
Συγνώμη αλλά έχουμε πάρει ΑΚΡΙΒΩΣ χαμπάρι τι παίχτηκε; Σε λιγότερο από 20 μέρες έχεις χάσεις για πλάκα και με τα χέρια κάτω ΤΡΕΙΣ φορές από τον ΠΑΣ Γιάννινα σε τρία διαφορετικά γήπεδα. ΟΚ, είναι μόδα ο Γιαννίκης και όποιος θέλει να το παίξει αντικειμενικός και ποδοσφαιρόφιλος (τρομάρα σας ρε υποκριτές και ψεύτες, που στα σκάνδαλα δεν είστε ΠΟΥΘΕΝΑ) το θεωρεί και φυσιολογικό, όμως εδώ κύριοι μιλάμε για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ. Τι δεν καταλαβαίνετε;

ΟΧΙ λοιπόν. Ούτε φυσιολογικό είναι αυτό που μας περιγράφετε, ούτε και φαινόταν από την εποχή που η ομάδα κέρδιζε. Είναι ντροπή και ξεφτίλα, είναι για να είσαι μέλος του ποδοσφαιρικού τμήματος και να μην έχεις μούτρα να βγεις όχι από το σπίτι σου αλλά ούτε και στο τηλέφωνο.

Εδώ και ένα μήνα είσαι μια ΑΛΛΗ ομάδα που μόνο ένας Θεός ξέρει πως έφτασε σε αυτό το χάλι και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία και καμία ανοχή για κανέναν. Και καλό είναι οι παλιότεροι, ΑΝ ΝΟΙΩΘΟΥΝ, να το εξηγήσουν και στους υπόλοιπους το «έργο» γιατί μάλλον δεν έχουν πάρει χαμπάρι που έχουν έρθει.

Και μπάλα να μην έπαιζε, που ΦΥΣΙΚΑ και δεν έπαιζε, ο Παναθηναϊκός ήταν ΟΜΑΔΑ και όχι αυτός ο περιφερόμενος θίασος, αυτή η παιδική χαρά κάποιων παικτών που δεν φταίνε ποτέ, ενός προπονητή που πλέον αδυνατεί να εμπνεύσει τον οποιονδήποτε και πλέον ΞΕΚΑΘΑΡΑ κανείς δεν θα παίξει ποτέ γι’ αυτόν και μιας διοίκησης που παρακολουθεί όλο αυτό το ΑΝΕΚΔΟΤΟ χωρίς ούτε να ξέρει ούτε να μπορεί να παρέμβει και να βάλει μια στοιχειώδη τάξη. Το τελευταίο εννοείται πως δεν προκαλεί και καμία έκπληξη και το έχουμε εξαντλήσει σε επίπεδο κριτικής ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ.

Ο Παναθηναϊκός με κάτω τα χέρια ΚΑΙ στα Γιάννινα σε ένα ματς που δεν μπήκε ποτέ. Δέχτηκε ένα αστείο γκολ που ξεκίνησε από την ανοησία του Αϊτόρ στα χαφ, μια κουταμάρα που άκουσον – άκουσον έβγαλε τετ α τετ τον τον παίκτη του ΠΑΣ καθώς οι αμυντικοί προφανώς τηρούσαν αποστάσεις ασφαλείας για covid και κάπως έτσι ο γάμος σχόλασε. Τόσο νωρίς; Ναι τόσο νωρίς, μιας και από εκεί και μετά το χτικιό όλο και μεγάλωνε, μαζί και η κατάθλιψη και η οργή.

Ένα απέραντο μηδενικό ΟΛΟΙ. Και οι «αδικημένοι» και οι «ευνοημένοι» (δεν τα λέμε εμείς, οι ίδιοι τα λένε…) και οι πάντες. Να βλέπεις και να θες να σπάσεις την τηλεόραση και ότι άλλο υπάρχει δίπλα σου. Για τέτοιο χάλι μιλάμε και… λίγα λέμε.

Να με συμπαθάτε αλλά δεν υπάρχει όρεξη για να γραφτεί κάτι παραπάνω. Εχουν γραφτεί τα πάντα άλλωστε. Μετά το ματς του Κυπέλλου έγραψα ΞΕΚΑΘΑΡΑ ότι και ο προπονητής θα φύγει. Σωστό ή λάθος δεν έχει σημασία. Αν δεν σε γουστάρουν τα αποδυτήρια και ένα σημαντικό κομμάτι των media χαιρέτησες. Εδώ κάποτε είχε φύγει ο Τεν Κάτε και μάλιστα με κανονική και παρεμβατική διοίκηση, ο Μπόλονι θα γλιτώσει; Το θέμα είναι το μετά. Διότι αν ξαφνικά η ομάδα αρχίζει να  πετάει (που δεν το πολυπιστεύω, αλλά μια ανάκαμψη θα την έχεις) τότε κάτι σάπιο θα υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Σώωωπααα…

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.