Αυτή την τριφυλλάρα γουστάρουμε!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εμφανίστηκε η ομάδα που θέλουν να βλέπουν όλοι οι Παναθηναϊκοί και πέρασε από πάνω την ΑΕΚ.

Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.
Καλώς τονε κι ας άργησε. Αυτός ΝΑΙ δεν ήταν απλά ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ Παναθηναϊκός ήταν Παναθηναϊκός βγαλμένος από τα παλιά, ήταν Παναθηναϊκός για να γουστάρεις. Και μόνο το γεγονός ότι το 1-2 δεν μοιάζει αλλα ΕΙΝΑΙ φτωχό για να αποδώσει δικαιοσύνη δείχνει τι μπάλα έπαιξε το τριφύλλι και τι αρχοντικό πέρασμα έκανε από το ΟΑΚΑ.

Το είχε μεγάλη ανάγκη ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ο Παναθηναϊκός το αποτέλεσμα αυτό. Και η ομάδα που είχε πνιγεί από το τραγικό της ξεκίνημα, αλλά και ο κόσμος που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ χαμογελάει και περνάει ένα ευχάριστο βράδυ βλέποντας το τριφύλλι όχι απλά να κερδίζει αλλά να είναι και ΑΦΕΝΤΙΚΟ.

Το ότι ότι ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα από τη μέρα που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα ο Μπόλονι το έβλεπαν και οι τυφλοί. Χρειαζόταν όμως ένα μεγάλο αποτέλεσμα, μια νίκη που δεν θα είναι τρεις σκέτοι πόντοι αλλά θα σου δώσει και ώθηση. Με τον Ολυμπιακό στο πρώτο μέρος οι πράσινοι δεν κατέβηκαν, στο δεύτερο κοιμήθηκε ο Θεός και το πουλάκι πέταξε.

Μεσολάβησε η νίκη επί του Παναιτωλικού και ήρθε η ώρα της ΑΕΚ να πληρώσει τα σπασμένα. Το λέω με κάθε σεβασμό στον αντίπαλο αλλά αυτό που είδαμε ήταν ένα πραγματικό ξέσπασμα μέσα από το οποίο βγήκε και η πίεση με όσα είχαν προηγηθεί. Κάποιος θα την πλήρωνε, κάποιον θα πέρναγες από πάνω. Η τρέλα με την οποία πανηγυρίζουν οι παίκτες το γκολ, τα ουρλιαχτά από τον πάγκο που τρύπησαν τον ουρανό πάνω από την Καλογρέζα, μα πάνω απ’ όλα αυτή η διαολεμένη σπίθα στα μάτια αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι ο κόουτς έκανε ΠΑΡΤΙ. Εστησε άριστα την ομάδα και του βγήκαν τα πάντα. Αλλαξε το σύστημα επιλέγοντας να παίξει με έναν φουνταριστό (τον πιο φορμαρισμένο, τον Κίκο που το “παστέλωσε” κανονικά και με το νόμο), κράτησε στο αρχικό σχήμα αυτό το σκυλί του πολέμου που λέγεται Αλεξαναδρόπουλος, ενώ ο Βιγιαφάνες απέδειξε γιατί αποτελεί βαρόμετρο σε αυτόν τον Παναθηναϊκό. Ίσως να μην είναι τυχαία η συνολική πτώση μετά την αποχώρηση του πέραν του δεδομένου ένστικτου αυτοσυντήρησης αλλά και της έλλειψης αυτοπεποίθησης με όσα είχαν προηγηθεί.

ΥΓ: Τι έκανες ρε Ζαγαρίτη στο δεύτερο γκολ; Εκεί που λες “άντε να πάρουμε κανένα κόρνερ” τους κάνεις τέτοιο γλέντι; Respect.

ΥΓ1: Δεν πήραμε ξαφνικά θάρρος, είναι όμως ΑΛΗΘΕΙΑ: Πόσο πολύ αδικήσατε τον εαυτό σας ρε μάγκες και τι έγκλημα έγινε το καλοκαίρι.

ΥΓ2: Σάββατο απόγευμα με ΠΑΣ στη Λεωφόρο ΜΑΣ. Θα είναι ωραία και εννοείται πως αν δεν τους πάρεις είναι σαν να μην κέρδισες στο την ΑΕΚ.

ΥΓ3: Μήπως δεν κυνηγάμε τον Αρη, αλλά την ΑΕΚ;

ΥΓ4: “Λέτε να μην πιστεύω στη νίκη και να αφήνω τη γιορτή μου για να πάω να δω μια ήττα;”, ήταν η απάντηση του υπογράφοντος στα “που πας ρε;” νωρίς το μεσημέρι. Εύλογα λοιπόν το βραδάκι όλοι οι Νικόλες Παναθηναϊκοί τραγουδάμε το “κερνάω απόψε εγώ”.

ΥΓ5: Το είπαμε και στην προαναγγελία. Δεν θα βγούμε γυμνοί στην Αλεξάνδρας άμα νικήσουμε, μα είναι ωραία να τα παίρνεις αυτά τα ματσάκια ρε αδερφέ.
 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.