Ένας… φονιάς για το «9» ρε παιδιά!

Ο Χρήστος Σταθόπουλος γράφει για τη μεγάλη «τρύπα» της Εθνικής και αναφέρεται στο θέμα με τον Κώστα Φορτούνη.
Γκέλα, λοιπόν, η Εθνική ομάδα κόντρα στο Κόσοβο, το οποίο δεν το λες και φόβητρο. Μια “άλφα” ποδοσφαιρική παιδεία λόγω dna και καταγωγής, ναι τη διαθέτουν, την έχουν στο αίμα. Αλλά ομάδα που σου παίρνει χαλαρά βαθμό στην έδρα σου, όχι.

Στην αρχική ενδεκάδα που εμπιστεύτηκε ο Φαν’τ Σιπ και η οποία ήταν η ίδια με τον αγώνα κόντρα στη Μολδαβία δεν θα αναφερθώ. Είναι άδικο να κρίνεις έτσι ελαφρά τη καρδία τις επιλογές ενός προπονητή. Το ένα ματς το πήρε, το άλλο το “έχασε”. Ε και; Δεν θα γίνει η στραβή; Σύμφωνοι ότι ούτε στο προηγούμενο ματς η Εθνική έβγαλε μάτια. Από την άλλη, όμως, γιατί να μην δείξει εμπιστοσύνη στις επιλογές του; Γιατί να μην στηρίξει έμπρακτα τους ποδοσφαιριστές που διάλεξε;

Τα αποτελέσματα, άλλωστε, είναι αμείληκτα και θα κρίνουν τους πάντες στην ώρα τους, έστω κι αν δεν υπάρχει πλέον αρκετός χρόνος για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και η πρώτη θέση της βαθμολογίας έχει απομακρυνθεί μετά το “x” κόντρα στους Κοσοβάρους.

Η Εθνική αυτή τη στιγμή χρειάζεται ψυχραιμία και αντίδραση. Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό; Είναι κάτι που το γνωρίζει ο Ολλανδός ομοσπονδιακός τεχνικός, ο οποίος έχει δείξει καλά δείγματα γραφής στο γήπεδο, πυγμή στα αποδυτήρια με τις κόκκινες γραμμές που εκείνος οριοθετεί και προσπαθεί με το υλικό που έχει, να κατεβάσει την καλύτερη δυνατή ομάδα, έστω κι αν ο Φορτούνης στον πάγκο, προκαλεί συζήτηση σε… εθνικό επίπεδο.

Είπαμε, όμως: ο προπονητής αποφασίζει, ακόμα κι αν μιλάμε για τον κορυφαίο Ελληνα μέσο, που έως τώρα είναι ο πρώτος σκόρερ (με τα μπλε) μεταξύ των χαφ και δη των επιθετικογενών που διαθέτει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Τον έβαλε χθες τον Φορτούνη στο τελευταίο 20λεπτο. Τι έγινε; Λίγα πράγματα. Η Εθνική δίνει την εντύπωση ότι χρειάζεται ένα σοκ για να συνέλθει. Δεν απέκτησε παλμό ούτε με τον φυσικό αρχηγό του Ολυμπιακού, ούτε με την πηγή ενέργειας που ονομάζεται Πέλκας, ούτε ο Μπουχαλάκης έδωσε φρεσκάδα.

Υπάρχει, όμως, ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, για το οποίο ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Φαν’τ Σιπ: η Εθνική δεν έχει γκολτζή. Αυτή είναι η αλήθεια. Μακάρι όπως κάναμε τον Ζέκα Ελληνα, να κάναμε και τον… Μακέντα. Σοβαρά: από την ομάδα λείπει ο παίκτης που θα κάνει γκολ τη μισή ευκαιρία, που θα στείλει τον αντίπαλο στη σέντρα με μια… προϋπόθεση για γκολ, που θα μετουσιώσει την υποσχόμενη φάση σε πανηγυρισμό. Που θα “σκοτώσει”, όπως έκαναν οι μύθοι, ο Αναστόπουλος (29 γκολ), ο -έστω εξτρέμ- Σαραβάκος (22), ακόμα και οι νεότεροι. Ο Χαριστέας σ’ αρεσε δε σ’ άρεσε την έσπρωχνε μέσα (25 γκολ), ο Γκέκας που για πλάκα μπορούσε να ξεμαρκαριστεί, το ίδιο (24 γκολ). Ακόμα και οι Μαχλάς (18), Μήτρογλου (17) παρείχαν μια επιθετική ελπίδα και ασφάλεια… επικινδυνότητας.

Αυτό το “δολοφονικό” ένστικτο δεν το βλέπουμε τώρα. Καλοί οι Παυλίδης, Φούντας που δοκιμάζει ο Ολλανδός, αλλά είναι πλέον γενική ομολογία ότι το “εθνικό” 9 δεν έχει “φονιά”.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.