Και με παλιό ρόστερ, και με αναπληρωματικούς, και με ό,τι θέλετε!

Ο Χρήστος Σταθόπουλος γράφει για το μήνυμα του Ολυμπιακού, τον 17χρονο… Σα, Κωνσταντίνο Τζολάκη και τον Μαρτίνς που πήρε την ταυτότητα του Καρέρα.
Χρονιά… εξετελέσθη για τον Ολυμπιακό με απόλυτη επιτυχία. Με ποσοστό 100% στους στόχους που είχε η ομάδα πέρυσι τέτοιο καιρό. Επιστροφή στο πρωτάθλημα, Κύπελλο Ελλάδας και πορεία στην Ευρώπη.

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε δίκαια το εφετινό νταμπλ. Αυτό ήταν το σωστό, με βάση την εικόνα όλων των ομάδων σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Για τον μαραθώνιο της Λίγκας, τα ξέρουμε και τα έχουμε πει. Ας μιλήσουμε λίγο για τον “πολύπαθο” τελικό που λίγο έλειψε να τον δούμε να παίζει σαν άλλη… boxing day τον Δεκέμβριο.

Η ομάδα του Μαρτίνς δεν ήταν καλή. Ναι, δεν ήταν καλή. Την κούπα τη σήκωσε για πολλούς άλλους λόγους, αλλά ο Ολυμπιακός που θαυμάσαμε τη χρονιά που έφυγε και τυπικά, δεν κατέβηκε στο Πανθεσσαλικό.

Είναι φυσιολογικό. Η απραξία τόσων μηνών από την πανδημία δεν θα μπορούσε να μην αφήσει ανεπηρέαστους τους ποδοσφαιριστές και η απουσία ρυθμού ήταν εμφανής. Οι ερυθρόλευκοι, όμως, ήταν η ομάδα που ήξεραν τι να κάνουν μέσα στο γήπεδο, πότε να το κάνουν και με ποιο τρόπο. Δεν επηρεάστηκαν ούτε από το χαμένο πέναλτι του Ελ Αραμπί, ο οποίος έχει να βρει δίχτυα τρεις μήνες. Τραγικό το πέναλτι που εκτέλεσε. Μισό μέτρο πιο δεξιά να είχε πάει η μπάλα και το πόδι του Τσιντώτα δεν θα έφτανε να αποκρούσει. Ο πρώτος σκόρερ των Πειραιωτών δεν ήταν σε καλή βραδιά και πάλι καλά να λένε οι πρωταθλητές που δεν το πλήρωσαν όπως η ΑΕΚ, που μετά τη χαμένη ευκαιρία πάνω στη γραμμή, δέχτηκε το γκολ από τον Ραντζέλοβιτς.

Τι έκανε καλά ο Ολυμπιακός; Κράτησε τη θέση του, πίεσε ψηλά, αλλά δεν έβγαλε “τρελούς” αυτοματισμούς. Είχε όμως σε πολύ καλή φάση τα χαφ του πλην Βαλμπουενά που τον είδαμε μόνο να σφαδάζει (άλλοτε δικαιολογημένα, άλλοτε όχι), τους δύο πύργους πίσω, και είδε τα δύο πλάγια μπακ του, τον Τοροσίδη και τον Μπρούνο να σκυλιάζουν.

Η ΑΕΚ, από την άλλη, ήταν όσο κακή θα μπορούσε να είναι, παρά τα μέτρα που της παραχώρησε ο αντίπαλoς. Με εξαίρεση τον Μάνταλο που έτρεχε για όλους και τον Σιμόες που προσπάθησε να περάσει μπαλιές, οι υπόλοιποι έμειναν μετεξεταστέοι και πολύ περισσότερο τα δύο βαριά χαρτιά της επίθεσης, ο Λιβάγια (από τον οποίο “αρχίζει” το γκολ του Ολυμπιακού) και ο Ολιβέιρα. Ειδικά ο Πορτογάλος ήταν τόσο άφαντος,όσο οι μεταγραφές που δεν έπαιξαν.

Για τη μάχη των πάγκων τι να πεις; Φάνηκε ποιος είχε πνευματικά έτοιμη την ομάδα του. Τα λόγια του Μαρτίνς πριν από τον τελικό είναι ενδεικτικά: “Θέλουμε το Κύπελλο με κάθε τρόπο”. Το μήνυμα ελήφθη από τους ποδοσφαιριστές του. Ο Μπρούνο ήταν ανέλπιστα καλός. Μπα-Σισέ δεν άφησαν να περάσει τίποτα πίσω, “πήραν” την αεροπορία, ενώ και ο παλαίμαχος πλέον Βασίλης Τοροσίδης έκανε το καθήκον του. Το άξιζε να κλείσει έτσι την καριέρα του ένας από τους καλύτερους πλάγιους αμυντικούς που έχει βγάλει ο τόπος.

Ο Καρέρα, λοιπόν, κατέβασε τόσο ανέτοιμη την ομάδα του που έχασε για 4η φορά φέτος από τον Ολυμπιακό σε 5 αγώνες, με γκολ 8-1! Αριθμοί που αποδεικνύουν την αγωνιστική κατωτερότητα της Ένωσης στον τελικό. Σε έναν τελικό που ο Ολυμπιακός έστειλε το μήνυμα “Είμαστε οι καλύτεροι. Και με παλιό ρόστερ και με αναπληρωματικούς (Τζολάκης, Σισέ, Τόρο, Μπρούνο) και με τον Φορτούνη στον πάγκο και… με ό,τι θέλετε”.

ΥΓ. Ο Ζοσέ Σα έχει… μπελάδες. Από την “καψούρα” του Μαρτίνς που ακούει στο όνομα Κωνσταντίνος Τζολάκης. Για όσους γνωρίζουν, ο 17χρονος (!) γκολκίπερ είναι… λοκαρισμένος από τον Πορτογάλο προπονητή για μεγάλα πράγματα. Τι κι αν στον τελικό η ΑΕΚ εκτέλεσε του κόσμου τα στημένα; Τι κι αν είχε συντριπτική “υπεροχή” στα κόρνερ; Ο μικρός ήταν σίγουρος, σταθερός, συνεργάστηκε στην εντέλεια με την… εξάδα των αμυντικών του και κινδύνευσε μόνο στη φάση που τον γλίτωσε ο Μπα. Ας πούμε ότι ήταν η ανταμοιβή του για τη δουλειά που ρίχνει στο Ρέντη. Μήπως να τον είχε βάλει και με τη Γουλβς; Ποιος ξέρει;

ΥΓ2. Τέταρτος σερί χαμένος τελικός Κυπέλλου για την ΑΕΚ. Μιλάμε για “επίδοση” ευρωπαϊκού επιπέδου, που αν το ψάξουμε δύσκολα θα βρούμε ομάδα να την ανταγωνίζεται. Η Ένωση οφείλει να δουλέψει πιο πολύ τα ματς της μιας ανάσας, τα παιχνίδια που όπως είπε και ο προπονητής του Ολυμπιακού μια μέρα πριν, τα κερδίζει η συγκέντρωση, η διάθεση, η θέληση, ο τσαμπουκάς.

ΥΓ3. Ειπώθηκε παραπάνω για την… εξάδα των αμυντικών του Τζολάκη. Δε χάσαμε το μέτρημα. Ο Μαρτίνς έκανε μια κίνηση που πήρε την ταυτότητα του Ιταλού αντιπάλου του. Αυτή ήταν η εξής για όσους το παρατήρησαν: Όταν ο Ολυμπιακός αμυνόταν, Μπρούνο και Τοροσίδης “μαζεύονταν” προς τα μέσα και τη θέση τους στα άκρα έπαιρναν οι Ραντζέλοβιτς και Μασούρας αντίστοιχα. Πανέξυπνος προπονητής.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.