Είναι μόνο ποδόσφαιρο αλλά δεν είναι ένα απλό παιχνίδι!

Για τον ΠΑΟΚ η αναμέτρηση με την Μπεσίκτας είναι ίσως η κρισιμότερη των τελευταίων ετών.

Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης…
Για τον ΠΑΟΚ, η μετατροπή της αναμέτρησης με την Μπεσίκτας σε εθνική υπόθεση θα είναι λάθος. Αντιλαμβάνομαι ότι η συγκυρία στα ελληνοτουρκικά ευνοεί διάφορες πατριωτικές κορώνες, αντιλαμβάνομαι επίσης ότι πολλοί ουδέτεροι θα υποστηρίζουν τον ΠΑΟΚ ακριβώς εξαιτίας αυτής της συγκυρίας, ωστόσο θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι ο «Δικέφαλος» θα βγει χαμένος αν ο αγώνας ξεφύγει από την αμιγώς ποδοσφαιρική του διάσταση.

Οι Τούρκοι γνωρίζουν καλύτερα το παιχνίδι της προπαγάνδας και της προβοκάτσιας και μπορούν να το φέρουν στα μέτρα τους, αν τους δοθεί η ευκαιρία. Υπό αυτήν την έννοια η εντολή του Ιβάν (που γενικά έχει αντιμετωπίσει το ζήτημα σωστά) για άψογη φιλοξενία της Μπεσίκτας πρέπει να εισακουστεί ευλαβικά από όλους.

Θα έλεγα μάλιστα πως αποτελεί ευτύχημα ότι δεν θα υπάρχει κόσμος στις κερκίδες, καθώς έτσι και οι μεν και οι δε, δεν θα έχουν άλλους περισπασμούς να αντιμετωπίσουν ή προκλήσεις που ενδεχομένως να οδηγούσαν την – έτσι κι αλλιώς ηλεκτρισμένη- ατμόσφαιρα σε ανεπιθύμητες εκρήξεις.

Ο ΠΑΟΚ οφείλει να συγκεντρωθεί στο ποδόσφαιρο και μόνο σε αυτό. Δεν χρειάζεται κάποιου είδους «ιερό φανατισμό» για να αντεπεξέλθει στις ιδιαιτερότητες της αναμέτρησης. Ηρεμία χρειάζεται και απόλυτη συγκέντρωση, πάθος ασφαλώς και μαχητικότητα. Καθώς και πλήρη συναίσθηση του διακυβεύματος.

Διότι, ναι, δεν είναι πολιτική το παιχνίδι ΠΑΟΚ – Μπεσίκτας, δεν θα κρίνει τα ελληνοτουρκικά, δεν θα πάρουμε την Πόλη αν προκριθεί ο «Δικέφαλος», δεν θα χάσουμε το Καστελόριζο αν αποκλειστεί, και σε κάθε περίπτωση φοβάμαι ότι το Oruc Reis θα συνεχίσει τα σουλάτσα στο Αιγαίο. Παρότι οι περισσότεροι θέλουμε μια νίκη επί των Τούρκων αυτό το καλοκαίρι για να το διασκεδάσουμε κάπως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε μόνο για ποδόσφαιρο.

Αλλά ταυτόχρονα δεν μιλάμε για ένα απλό παιχνίδι. Μιλάμε για το κρισιμότερο παιχνίδι που έχει δώσει ο ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια. Ακόμα κι αν η κληρωτίδα του έφερνε αντίπαλο την Ραπίντ Βιέννης, η κρισιμότητα θα ήταν η ίδια.

Νομίζω έχουν καταλάβει ακόμα και οι πέτρες στη Θεσσαλονίκη την ζημιά που έπαθε ο ΠΑΟΚ με τον περυσινό αποκλεισμό από την Σλόβαν Μπρατισλάβας και γενικώς με τις κακές ευρωπαϊκές παρουσίες της τελευταίας τριετίας. Ζημιά οικονομική αλλά και αγωνιστική. Οι κληρώσεις του πλέον είναι εξ΄ορισμού δύσκολες, οι ποδοσφαιριστές των οποίων η αξία θα έπρεπε να έχει εκτοξευτεί παραμένει καθηλωμένη και οι προτάσεις δεν έρχονται και γενικά, παρά τις επιτυχίες στην Ελλάδα, ο ΠΑΟΚ δεν «μεγάλωσε» εκεί που μετράει πραγματικά, στην Ευρώπη.

Θα έλεγα ότι συρρικνώθηκε κιόλας. Την ώρα που ο αντίπαλος του, ο Ολυμπιακός βρήκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις την ώθηση που χρειαζόταν για να πάρει ξανά τα πρωτεία στην χώρα (η πορεία του 2018-2019 με τον αποκλεισμό της Μίλαν αποτέλεσε για πολλούς λόγους την βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η φετινή, πολύ καλή ομάδα των Ερυθρολεύκων), ο ΠΑΟΚ εγκλωβίστηκε στην εγχώρια τοξικότητα και έχασε το μομέντουμ που θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει.

Η πρόκριση, λοιπόν, στους ομίλους τουλάχιστον του Γιουρόπα Λιγκ είναι για τον ΠΑΟΚ υπαρξιακό ζήτημα πλέον. Νέος καλοκαιρινός αποκλεισμός θα συνιστά τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από καταστροφή. Ο «Δικέφαλος», αν δεν μπει σε ομίλους, θα γυρίσει πολλά – πολλά χρόνια πίσω.

Αυτά πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ και όχι τον Ερντογάν, τον Κεμάλ ή ,ξέρω γω, τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά.

Δεν χρειάζονται άλλου είδους διακυβεύματα για να παίξουν με το μαχαίρι στα δόντια οι «Ασπρόμαυροι» (της Θεσσαλονίκης).

Το αμιγώς ποδοσφαιρικό είναι υπεραρκετό.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.