Ποια… Μεριά του Ολυμπιακού Λονδίνου θα «κυριαρχήσει» την Κυριακή;

Ο Βασίλης Βέργης γράφει για τις «δύο ομάδες» του Πέδρο Μαρτίνς που εμφανίστηκαν (και) στο Λονδίνο, την πρώτη που τρέλανε τον Μουρίνιο και την δεύτερη που έγινε παιχνιδάκι στα χέρια του, και αναρωτιέται ποια θα «επιβληθεί» της άλλης στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.
Η δημοσιογραφική κλασικούρα δεκαετιών –«δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ»- θαρρώ πως ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του «Ολυμπιακού Λονδίνου».

Υπέροχο πλάνο, θαυμάσιο ποδόσφαιρο –το καλύτερό του ημίχρονο εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ!-, δέκα με τόνο πνευματικά και αγωνιστικά για τον Ολυμπιακό του πρώτου μέρους με μία μοναδική μουτζούρα. Εκείνη όμως που ναρκοθέτησε την κατάληξη ολόκληρου του «διαγωνίσματος»: την άθλια γκάφα του Μεριά ο οποίος δεν βρήκε τη μπάλα στην εύκολη σέντρα στις καθυστερήσεις, αλλά δυστυχώς «βρήκε» κατακούτελα την ομάδα του. Η χαρά των ερυθρόλευκων για το 0-2, έγινε «φόβος» ενόψει του β’ ημιχρόνου με το στραπάτσο του 1-2.

Αυτός ο Ολυμπιακός των 45 πρώτων λεπτών ήταν εντυπωσιακός. Πέταξε τη «μάσκα» της Νέας Σμύρνης, κατάπιε τα χαφ του Τότεναμ, με δυναμίτη Καμαρά, έκανε την αγγλική άμυνα να φοράει… πάμπερς σε κάθε φάση που έβγαινε μπροστά. Τα δύο γκολ του Ελ Αραμπί και του Σεμέδο ήταν δικαιοσύνη για την εικόνα του ματς. Για τον Πέδρο Μαρτίνς πρωτίστως που είχε διαβάσει τον αντίπαλο εξαιρετικά και έκανε τον διάσημο συμπατριώτη του Ζοσέ Μουρίνιο να βγάλει πολλά νεύρα. Τα οποία όμως δεν του απαγόρευσαν την σωστή σκέψη-κίνηση. Εξω ο Ντάιερ στο 29’, μέσα ο Ερικσεν, καθοριστικός παράγοντας στην κυκλοφορία του αγώνα στο β’ ημίχρονο.

Στη γκάφα του Μεριά «τελείωσε» ο υπέροχος Ολυμπιακός. Αυτός που αν κυριαρχήσει την Κυριακή επί του… αντιπάλου κακού εαυτού του, μπορεί να έχει τον πρώτο λόγο κόντρα στον ΠΑΟΚ στο Φάληρο. Από εκεί και πέρα, έφυγε ο «δόκτωρ» και ο ήρθε ο «κύριος Χάιντ». Επαιξε σαφώς ρόλο βεβαίως σε τούτο ο Βούλγαρος ρέφερι Καμπάκοφ, ο οποίος στο 50’ έκλεισε τα μάτια στο καθαρό φάουλ του Λούκας Μόουρα στον Τσιμίκα, με αποτέλεσμα να έρθει το 2-2 από τον τεράστιο φορ που ονομάζεται Χάρι Κέιν. Εκείνη την στιγμή και ένα βρέφος μπορούσε να αντιληφθεί ότι είχε αρχίσει η ερυθρόλευκη κατάρρευση στην άμυνα.

Από εκεί και πέρα στο γήπεδο υπήρξε ο «άλλος Ολυμπιακός». Μια ομάδα χαμένη στο διάστημα. Δίχως μυαλό και οργάνωση. Δίχως ίχνος αυτοπεποίθησης και στοιχειώδους αμυντικής λειτουργίας. Ο Ερικσεν είχε την μπαγκέτα, ενώ ο Αλι και ο Κέιν οργίαζαν. Μετά το 2-2 δεν είχες απλώς την αίσθηση αλλά τη βεβαιότητα ότι η Τότεναμ θα σκοράρει αφού ο Ολυμπιακός έμοιαζε έτοιμος να πέσει στο καναβάτσο. Σαν τον μποξέρ που προσπαθούσε να πιαστεί από τα σχοινιά αλλά ουσιαστικά είχε ήδη αποδεχθεί το νοκ άουτ. Η άμυνα παρέπαιε και ο Σεμέδο έψαχνε να βρει τον Κέιν. Ο Μεριά είχε μείνει στη γκάφα του α΄ημιχρόνου, ενώ τα χαφ δεν είχαν σχέση με την εικόνα των πρώτων 45 λεπτών.

Αν κυριαρχήσει «αυτός» ο Ολυμπιακός, με άμυνα-θάλασσα, και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ τότε θα έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα αφού ο Δικέφαλος στο ανοιχτό γήπεδο μπορεί να «σκοτώσει».

Οσο πάντως η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς δεν μπορεί να βρει σταθερότητα θα συνεχίσει να ακροβατεί ανάμεσα στον θρίαμβο και την καταστροφή που θα απέχουν μια τρίχα. Σωστότερα ένα «τσαφ» του Μεριά που ισοπεδώνει ψυχολογίες…

sdna.gr

Banner Επαγγελματικός Κατάλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.