Το πολύ-πολύ… να προκριθεί! Η επιτυχία ανήκει στον ΠΑΟΚ!

Ο Αγιαξ και μετά το ματς, είναι ό,τι ήταν πριν το ματς. Φαβορί. Ισχυρό. Αλλά όχι ακλόνητο. Πολύ περισσότερο, όχι άτρωτο. Η επιτυχία ανήκει στον ΠΑΟΚ. 
Ένα (πρώτο) ημίχρονο που έλεγες «να μη τελειώσει» γιατί εύκολα θα μπορούσε να κλείσει στο 3-1, κι ένα (δεύτερο) ημίχρονο που έλεγες «πότε θα τελειώσει» γιατί εύκολα θα μπορούσε να πάει στο 2-3, έκαναν να κάτσει εν τέλει το ματς στο 2-2. Fair enough, που λένε.

Ο Αγιαξ και μετά το ματς, είναι ό,τι ήταν πριν το ματς. Φαβορί. Ισχυρό. Αλλ’ όχι ακλόνητο. Πολύ περισσότερο, όχι άτρωτο. Η επιτυχία ανήκει στον ΠΑΟΚ. Ανέδειξε, ακριβώς τα τρωτά σημεία. Έβαλε την καλύτερη προσπάθεια που είχε για να βάλει, άλλοτε ποδοσφαιρική κι άλλοτε ηρωική. Κράτησε μια άνιση παρτίδα, σε κατάσταση ισορροπίας. Πούλησε τρέλα, όσο πέρυσι τέτοιες μέρες με τη Σπαρτάκ Μόσχας. Και θα πάει στο Άμστερνταμ, για να κάνει αυτό που ξέρει. Να πουλήσει και την όση άλλη τρέλα του ‘χει απομείνει. Ολλανδική ομάδα, σε επτά περιπτώσεις, ο ΠΑΟΚ δεν έχει ξεπεράσει ποτέ. Τώρα, το πολύ-πολύ…να προκριθεί!

Είναι εφικτό, αποδείχθηκε ότι είναι εφικτό, και εκεί μέσα ο Άγιαξ να αγχωθεί, να εκνευριστεί, ν’ αποσυντονιστεί. Θα πέσει ξύλο. Κι όταν πέφτει ξύλο, και τις δίνεις και τις τρως. Στο τέλος «θα κάνουμε ταμείο» πόσες δώσαμε, πόσες φάγαμε. Από Σάββατο σε Τρίτη, Άρνεμ-Θεσσαλονίκη, ένα δεύτερο σερί 2-2 κυνηγώντας το σκορ, δεν είναι επαναλαμβανόμενη σύμπτωση. Είναι σύμπτωμα. Μετά τον Ντε Γιονχ, ο μηχανισμός του Αγιαξ πάσχει. Σε σχέση με πέρυσι, υστερεί σε λειτουργικότητα. Υπολείπεται, σε επινόηση.

Ο ΠΑΟΚ μπορεί να κλαίει για το άσκοπο φάουλ του Εσίτι στο 0-1 ή για το διώξιμο του Βαρέλα με το τσαρούχι στο 2-2, όμως οι ποδοσφαιριστές δεν είναι μπαρμπαδάκια του PlayStation, είναι πραγματικοί άνθρωποι. Και στους πραγματικούς ανθρώπους, αυτά συμβαίνουν. Το υπεραπαιτητικό παιγνίδι έδειξε, και τις δυνατότητες και τα όρια. Οι δυνατότητες φάνηκαν, εκεί που ο ΠΑΟΚ μάτωσε τον Αγιαξ. Έβαλε τα βαριά χαρτιά του στο τραπέζι, όσο δεν μπόρεσε να επιβάλει ο Αγιαξ τα δικά του. Το 1-1 είναι γκολ που ο Αγιαξ θα ζήλευαν να το έχουν βάλει αυτοί. Τα όρια επίσης φάνηκαν, όταν σταδιακά στέρεψαν τα τρεξίματα των πέντε του ΠΑΟΚ μεταξύ άμυνας και Άκπομ. Γι’ αυτό και, ενώ τους πλήγωσε, δεν κατάφερε να τους σκοτώσει.

Πέρυσι στην κλήρωση, έπεσε το μούδιασμα ότι καλύτερα θα ‘ταν με τον Άγιαξ παρά με τη Βασιλεία. Και στη Βασιλεία ήρθε τρίμπαλο, ενώ ο Άγιαξ έφτασε μισή ανάσα από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Εφέτος, έπεσε κλάμα ότι βγήκε ο Άγιαξ, δηλαδή η mission impossible.

Κι όμως, καθόλου impossible. Άλλο η κλήρωση, άλλο η αληθινή ζωή. Στη μία, πρωταγωνιστούν…οι δημοσιογράφοι. Στην άλλη, ο λόγος περνά στους παίκτες. Οι προκριματικές σειρές, και αυτό το καλοκαίρι φαίνεται να βγάζουν τον πολύ καλό εαυτό του ΠΑΟΚ.

sdna

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.