Τι γνωρίζουμε σήμερα για τις λοιμώξεις που δεν γνωρίζαμε πριν μία δεκαετία;

Του Δρ. Άλεν Τζ. Σαλέριαν

 «Life and Species», του Δρ. Άλεν Τζ. Σαλέριαν

 Σήμερα, γνωρίζουμε πως υπάρχουν τουλάχιστον πέντε, αν όχι έξι αν συμπεριλάβουμε την τεχνητή μηχανική, τρόποι να γεννηθούν τα μικρόβια.

Πιστεύω πως οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε τον Λουί Παστέρ και την θεωρία μικροβίων (1). Ήταν μία σπουδαία εξέλιξη στον χώρο της ιατρικής πριν περίπου 150 χρόνια, όταν ο Παστέρ απέδειξε πως οι λοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια που αναπαράγουν και στη συνέχεια μολύνουν ανθρώπους και ζώα.

Παρόλο που δεν έχει αποδειχθεί ποτέ δια μέσου πειραματικών μελετών, παρατηρήσεις που σχετίζονται με τα πρώτα μικρόβια που εμφανίστηκαν στη Γη πριν από 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια και που προήλθαν από νεκρή οργανική ύλη, υποδεικνύουν ότι τα μικρόβια μπορεί να γεννιούνται από μη έμβια όντα (2, 3). Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός πως παρατηρήθηκε επίσης μία παρόμοια αλλά ανεξάρτητη «οδός» για τις ιογενείς λοιμώξεις: το βιριόν, ένα άψυχο σωματίδιο πρωτεΐνης, μετά την έλευση του σε ένα ανθρώπινο ή ζωικό κύτταρο, μπορεί να παράγει δισεκατομμύρια μολυσματικούς ιούς (4).

Οπότε είναι ξεκάθαρο πως οι ιογενείς λοιμώξεις, η μεταμόρφωση της οργανικής ύλης, και η αναπαραγωγή βακτηριδίων αποτελούν τρία ξεχωριστά «μονοπάτια» της λοίμωξης. Προκαλεί ενδιαφέρον το γεγονός πως η νεκρή οργανική ύλη φαίνεται πως είναι η πηγή για δύο από τους τρεις τρόπους λοίμωξης. Ποια είναι τα άλλα «μονοπάτια»;

Ας θυμηθούμε τον Τσαρλς Ντάργουιν και την επαναστατική θεωρία της εξέλιξης (5): όλα τα είδη συγγενεύουν, και κάποια σύνθετα είδη αναπτύσσονται από λιγότερο σύνθετα είδη. Οπότε ναι, φαίνεται αρκετά λογικό να θεωρήσουμε πως κάποια πιο σύνθετα μικρόβια προέρχονται από λιγότερο σύνθετα μικρόβια. Για παράδειγμα, ένα κοινό παθογόνο, το Pseudomonas Aeruginosa, που έχει μεγαλύτερο μέγεθος γονιδιώματος και πιο σύνθετη κυτταρική και λειτουργική πολυπλοκότητα (6), και που σχετίζεται με λοιμώξεις εγκαυμάτων, μπορεί να εξελίσσεται από λιγότερο σύνθετα βακτήρια που ζουν εντός του ανθρώπινου σώματος. Στην ουσία, κάποια κοινά βακτήρια που ζουν εντός του σώματός μας, μπορεί να εξελιχθούν σε θανατηφόρα παθογόνα σε ένα αποδυναμωμένο ανθρώπινο σώμα που έχει υποστεί σοβαρό τραύμα ή διαταραχή (7). Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως αυτό ακριβώς έχει παρατηρηθεί στα υπό αποσύνθεση θηλαστικά ζώα, όταν κάποια πιο σύνθετα ή πιο «έξυπνα» βακτήρια όπως το Pseudomonas Aeruginosa, εξελίσσονται από λιγότερα σύνθετα βακτήρια, ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα (8, 9, 10).

Κλείνοντας, υπάρχει και η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόσφατη ανακάλυψη που δείχνει πως τα ανθρώπινα κύτταρα επίσης μπορεί να παράγουν μικρόβια. Πως το γνωρίζουμε αυτό; Έχει αποδειχθεί πως κάποια μικρόβια, όπως για παράδειγμα το Christensenellaceae (βακτήριο του εντέρου) (11), και το είδος Malassezia (12), κληρονομούνται. Η ύπαρξη μικροβίων που κληρονομούνται μας λέει πως το γενετικό υλικό από τα μικρόβια περνάει από τη μία ανθρώπινη γενιά στην επόμενη. Αυτό, φυσικά, σημαίνει πως τα ανθρώπινα κύτταρα παράγουν μικρόβια. Συγκεκριμένα, τα βλαστοκύτταρα έχουν την δυνατότητα να παράγουν πολλών ειδών κύτταρα, ακόμα και καρκινογόνων, και διαθέτουν τα απαραίτητα συστατικά για την παραγωγή μικροβίων (13). Συνεπώς, τα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα φαίνεται πως είναι η πιο πιθανή πηγή παραγωγής μικροβίων εντός του ανθρώπινου σώματος.

Άρα, ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα; Αμέτρητα μικρόβια, με ποικιλότητα που μπορεί να μοιάζει αυτή των 38 τρισεκατομμυρίων βακτηρίων που ζουν εντός του ανθρώπινου σώματος (14), καθώς και πολλά άλλα μικρόβια που προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον, έχουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς τρόπους γέννησης. Συνεπώς, όσο θα υπάρχουν άνθρωποι και ζώα, θα υπάρχουν ολοένα και περισσότερα μικρόβια. Κατ’ ακολουθίαν, φαίνεται πως η θεωρία του Ντάργουιν εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει: όλα τα είδη σχετίζονται. Όμως, πρέπει να προσθέσουμε το εξής: οι άνθρωποι όχι μόνο προέρχονται από μικρόβια, αλλά παράγουν μικρόβια.

Βιογραφικό:

Ο Δρ. Άλεν Τζ. Σαλέριαν, M.D., είναι Αμερικανός γιατρός, ποιητής και ζωγράφος, ο οποίος είναι πρώην αναπληρωτής καθηγητής ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου George Washington των Η.Π.Α., πρώην επικεφαλής ψυχιατρικός σύμβουλος του FBI, και συγγραφέας πολλών άρθρων που έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά (CNS Spectrum, The Lancet, Medical Hypothesis κ.α.), και σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας (USA Today, Washington Post, Los Angeles Times κ.α.).

Πηγές:

  1. Pasteur L. And the extension of the germ theory to the aetiology of certain common diseases. Comptes rendus del’Academie des Sciences.xc.Ernst,(Ttrans).1880;1033-44.H.C.
  2. Cavalier-Smith T., Cell evolution and Earth history :Stasis and revolution. Philosophical transactions Royal Society in London biological sciences. 2006 June 29;; three six one(1470) 969 – 1006.
  3. Salerian AJ, Human body may produce bacteria,Medical Hypotheses, Volume 103,

June 2017, Pages 131-132.

  1. Breitbatr M ,Rohwer F . «Here a virus, there a virus, everywhere the same virus?».(2005) Trends in Microbiology. 13 (6): 278–84
  2. Darwin C, (1859)»On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the

Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life,

  1. Stover CK, Pham XQ, Olson MV, Complete genome sequence of Pseudomonas

aeruginosa PAO1, an opportunistic pathogen . Nature (2000) 406, 959–964 (31).

  1. Salerian AJ, Some Infections May Be Endogenous, .Biomed Transl Sci.2021;1(2):1-3.
  2. Lauber CL, Metcalf JL,  Keepers K,  Ackermann G,  Carter DO, Knight R,

Vertebrate Decomposition Is Accelerated by Soil Microbes. Applied and

Environmental  Microbiology(2014)  80 (16) 4920-4929.

  1. Metcalf JL, Xu ZZ, Weiss S, Lax S,Treuren WV,Hyde ER,Song SJ,et al.,.Microbial

community assembly and metabolic function during mammalian corpse decomposition.

Science(2016)  : Vol. 351, Issue 6269, pp. 158-162.

  1. Salerian AJ ,What is the origin of decomposer species? Journal of Applied & Environmental Microbiology, 2020, Vol. 8, No. 1, 6-7
  2. Waters, J.L., Ley, R.E. (2019). The human gut bacteria Christensenellaceae are widespread, heritable, and associated with health. BMC Biol 17, 83 .
  3. He S.M., Du W.D., Yang S., Zhou S.M., Li W., Wang J., Xiao F.L., Xu S.X., Zhang X.J.,(2007) The genetic epidemiology of tinea versicolor in China. Mycosis/ volume 51/ issue one.
  4. Van der Flier LG,Clevers H,,Stemcells,Self Renewal,and Differentiation in the

intestinal Epithelium, Annual Review of Physiology(2009) 71:1,24-260.

  1. Sender R, Fuchs S, Milo R . Revised Estimates for the Number of Human and Bacteria Cells in the Body. PLoS Biol (2016)14(8): e1002533.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Το σχόλιό σας καταχωρήθηκε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί Cookies για να σας προσφέρει την καλύτερη εμπειρία. Διαβάστε τους όρους εδώ. Δέχεστε τους όρους πατώντας στο κουμπί Αποδοχή.